کتاب اصول مردمداری/نویسنده احمد یحیایی ایله‌ ای / انتشارات کارگزار روابط عمومی

معرفی کتاب اصول مردمداری

کتاب اصول مردمداری نوشته احمد یحیایی ایله ای، یکی از آثار مهم و متفاوت در حوزه روابط عمومی، اخلاق ارتباطات و فلسفه مردم محور سازمان هاست. این کتاب توسط انتشارات کارگزار روابط عمومی در سال 1404 منتشر شده و تلاش می کند مفهوم «مردمداری» را از یک واژه اخلاقی ساده به یک چارچوب فکری، ارتباطی و مدیریتی تبدیل کند.

اهمیت کتاب اصول مردمداری در این است که به یکی از ریشه ای ترین پرسش های روابط عمومی پاسخ می دهد: روابط عمومی اساسا برای چه کسی کار می کند؟ اگر پاسخ این باشد که روابط عمومی فقط ابزار تبلیغات سازمان، توجیه تصمیم های مدیران یا تولید خبرهای رسمی است، بخش مهمی از فلسفه این حرفه فراموش شده است. اما اگر روابط عمومی را نماینده مردم در سازمان، مدافع گفت و گو، شنونده صدای مخاطبان و عامل بهبود رفتار سازمان با مردم بدانیم، آن وقت مردمداری به قلب روابط عمومی تبدیل می شود.

احمد یحیایی ایله ای در این کتاب، مردمداری را فقط به معنای خوش رفتاری فردی یا آداب معاشرت نمی داند. او سه برداشت از این مفهوم را بررسی می کند: نخست، مردمداری به معنای عام و اخلاقی آن در رفتارهای فردی و اجتماعی؛ دوم، مردمداری به عنوان معادل و فلسفه روابط عمومی؛ و سوم، مردمداری به عنوان شیوه رفتار حاکمیت و نهادهای عمومی با مردم.

این کتاب با نگاهی انتقادی به وضعیت روابط عمومی در ایران، یادآوری می کند که یکی از آسیب های جدی روابط عمومی، فاصله گرفتن از مردم و تبدیل شدن به ابزار تبلیغاتی است. وقتی روابط عمومی فقط به تبلیغ، توجیه، بزرگنمایی یا پوشاندن ضعف ها محدود شود، اعتماد عمومی کاهش می یابد و سرمایه اجتماعی سازمان آسیب می بیند.

برای علاقه مندان به روابط عمومی، مطالعه این کتاب می تواند مکمل بسیار خوبی برای دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا  باشد؛ زیرا روابط عمومی حرفه ای فقط مهارت خبرنویسی، تولید محتوا و ارتباط با رسانه نیست؛ بلکه پیش از همه، فهم مردم، احترام به مردم و خدمت صادقانه به مردم است.

مشخصات کتاب اصول مردمداری

این کتاب درباره چیست؟

کتاب اصول مردمداری درباره این است که «مردم» در ارتباطات فردی، روابط عمومی سازمانی و حکمرانی چه جایگاهی دارند. نویسنده تلاش می کند نشان دهد که مردمداری فقط یک توصیه اخلاقی کلی نیست؛ بلکه می تواند مبنای رفتار اجتماعی، فلسفه روابط عمومی و معیار سنجش کیفیت رابطه سازمان یا حاکمیت با مردم باشد.

در سطح فردی، مردمداری به معنای داشتن فضیلت های اخلاقی، احترام به دیگران، شنیدن صدای مردم، فروتنی، صداقت، انعطاف پذیری، انتقادپذیری و رعایت حقوق عمومی دیگران است. فرد مردمدار کسی است که در تعامل با دیگران، فقط به منفعت خود فکر نمی کند، بلکه حال مردم، حق مردم و کرامت مردم را در نظر می گیرد.

در سطح روابط عمومی، مردمداری به معنای نمایندگی مردم در سازمان است. روابط عمومی نباید فقط زبان مدیران باشد؛ باید گوش سازمان هم باشد. یعنی صدای مردم، اعتراض ها، نیازها، انتظارها و تجربه های مخاطبان را بشنود و به درون سازمان منتقل کند. روابط عمومی مردمدار، سازمان را از خودمحوری و تبلیغات صرف دور می کند و به سمت پاسخگویی، شفافیت، خدمت و اعتمادسازی می برد.

در سطح حکمرانی، مردمداری به کیفیت رفتار حاکمیت با مردم مربوط می شود. حکمرانی مردم دار، بر عدالت، پاسخگویی، احترام، خدمت، شفافیت و مشارکت عمومی تکیه دارد. این سطح از مردمداری نشان می دهد که رابطه مردم و نهادهای قدرت، فقط با قانون و ساختار تعریف نمی شود؛ بلکه با اخلاق، اعتماد و رفتار انسانی نیز معنا پیدا می کند.

برای تکمیل بحث اعتماد و سرمایه اجتماعی در روابط عمومی، کتاب مدیریت شهرت و اعتبار یکی از منابع مرتبط با این صفحه است.

مردمداری چیست؟

مردمداری در کتاب اصول مردمداری، مفهومی چندلایه است. در ساده ترین معنا، مردمداری یعنی انسان در رفتار خود، مردم را ببیند، برای آنها ارزش قائل شود، صدای آنها را بشنود و در ارتباط با آنها اخلاق، احترام و انصاف را رعایت کند.

مردمداری به معنای مردم پسند بودن سطحی نیست. مردمداری یعنی فرد، سازمان یا حاکمیت در عمل نشان دهد که مردم برای او مهم هستند. در این معنا، مردم فقط مخاطب پیام، ارباب رجوع، مشتری، رای دهنده یا مصرف کننده نیستند؛ انسان هایی دارای کرامت، حق، احساس، نیاز و تجربه اند.

از دیدگاه نویسنده، فرد مردمدار دارای ویژگی هایی مانند صداقت، فروتنی، شنوندگی، انعطاف پذیری، انتقادپذیری، احترام به حقوق دیگران و توجه به منافع عمومی است. او تلاش می کند در برخورد با دیگران، همدل، منصف و مسئول باشد.

در حوزه روابط عمومی، مردمداری یعنی روابط عمومی به جای آنکه فقط از سازمان در برابر مردم دفاع کند، به سازمان کمک کند مردم را بهتر بفهمد و با آنها بهتر رفتار کند. روابط عمومی مردمدار، بین مردم و سازمان پل می سازد، نه دیوار.

برای مطالعه مرتبط درباره پاسخگویی سازمانی و رفتار مسئولانه در برابر رسانه ها و مردم، کتاب پرسش رسانه پاسخ مسئولانه کتاب مرتبط مناسبی برای این صفحه است.

مردمداری؛ فلسفه روابط عمومی

یکی از مهم ترین بخش های کتاب اصول مردمداری، تبیین مردمداری به عنوان فلسفه روابط عمومی است. روابط عمومی اگر از مردم فاصله بگیرد، هویت حرفه ای خود را از دست می دهد. روابط عمومی سالم، باید مردم را اولویت نخست خود بداند و رفتار سازمان را به سمت احترام، پاسخگویی و خدمت به مردم هدایت کند.

در بسیاری از سازمان ها، روابط عمومی به اشتباه فقط واحد تبلیغات، تشریفات، خبررسانی یا توجیه تصمیم ها تلقی می شود. در چنین حالتی، روابط عمومی بیشتر به بلندگوی سازمان تبدیل می شود تا نماینده ارتباطی مردم. کتاب اصول مردمداری با این نگاه فاصله می گیرد و یادآوری می کند که روابط عمومی باید مدعی العموم سازمان باشد؛ یعنی از زاویه مردم به رفتار سازمان نگاه کند.

وقتی روابط عمومی مردمدار باشد، فقط به این فکر نمی کند که سازمان چگونه دیده شود؛ بلکه به این هم فکر می کند که مردم چگونه تجربه می کنند، چه می فهمند، چه می خواهند، از چه چیزی ناراضی اند و چگونه می توان رابطه آنها با سازمان را بهتر کرد.

مردمداری در روابط عمومی، با سرمایه اجتماعی ارتباط مستقیم دارد. سازمانی که با مردم صادق، پاسخگو، محترم و منصف باشد، اعتماد بیشتری به دست می آورد. این اعتماد، سرمایه ای است که در بحران ها، تغییرات و موقعیت های حساس به کمک سازمان می آید.

برای تکمیل این بحث از زاویه حرفه ای روابط عمومی، کتاب روابط عمومی مدرن می تواند یکی از کتاب های مرتبط این صفحه باشد.

آسیب تبلیغاتی شدن روابط عمومی

یکی از نقدهای مهم کتاب اصول مردمداری، نقد تبلیغاتی شدن روابط عمومی است. نویسنده معتقد است روابط عمومی های ایران در بسیاری از موارد از آسیب ابزار شدن تبلیغاتی رنج می برند؛ یعنی به جای آنکه بر گفت و گو، اعتمادسازی، شنیدن مردم و اصلاح رفتار سازمان تمرکز کنند، به تولید تبلیغ، بزرگنمایی، توجیه و نمایش یک سویه محدود می شوند.

این آسیب باعث می شود نقش مردم در روابط عمومی کم رنگ شود. وقتی روابط عمومی فقط از سازمان سخن می گوید و کمتر از مردم می شنود، فاصله میان سازمان و مخاطبان بیشتر می شود. نتیجه این فاصله، کاهش اعتماد عمومی، تضعیف سرمایه اجتماعی و شکل گیری نگاه بدبینانه نسبت به پیام های رسمی است.

کتاب اصول مردمداری یادآوری می کند که روابط عمومی نباید فقط چهره سازمان را زیبا نشان دهد؛ باید به سازمان کمک کند واقعا بهتر رفتار کند. روابط عمومی مردمدار، به جای پنهان کردن ضعف ها، به اصلاح آنها کمک می کند. به جای بی توجهی به انتقادها، آنها را می شنود. به جای نگاه از بالا به مردم، با مردم وارد گفت و گو می شود.

این نگاه برای روابط عمومی امروز بسیار مهم است. در عصر رسانه های اجتماعی، پنهان کاری، بزرگنمایی و پیام های تبلیغاتی اغراق آمیز خیلی زود توسط مخاطبان نقد می شود. سازمان ها بیش از همیشه به روابط عمومی مردمدار، شفاف و اخلاقی نیاز دارند.

سرمایه اجتماعی؛ محصول نهایی مردمداری

یکی از ارزش های بنیادین مورد توجه در کتاب اصول مردمداری، سرمایه اجتماعی است. سرمایه اجتماعی یعنی اعتماد، همکاری، همبستگی، مشارکت و رابطه مثبتی که میان مردم و سازمان ها یا نهادها شکل می گیرد.

مردمداری می تواند سرمایه اجتماعی بسازد. وقتی مردم احساس کنند سازمان به آنها احترام می گذارد، صدایشان را می شنود، با آنها صادق است و در برابرشان پاسخگوست، به آن سازمان اعتماد بیشتری پیدا می کنند. این اعتماد در بلندمدت به اعتبار، وفاداری، همراهی و حمایت اجتماعی تبدیل می شود.

در مقابل، بی توجهی به مردم، برخورد نامناسب با ارباب رجوع، تبلیغات غیر صادقانه، پاسخ ندادن به انتقادها، پنهان کاری و رفتار از بالا به پایین، سرمایه اجتماعی را فرسوده می کند. سازمان ممکن است همچنان خبر منتشر کند، رویداد برگزار کند یا تبلیغ کند، اما اعتماد مردم را از دست بدهد.

کتاب اصول مردمداری نشان می دهد که سرمایه اجتماعی با دستور و شعار ساخته نمی شود؛ با رفتارهای مداوم، صادقانه و مردم محور ساخته می شود. روابط عمومی اگر فلسفه مردمداری را جدی بگیرد، می تواند در ایجاد و حفظ این سرمایه نقش مهمی داشته باشد.

برای مطالعه مرتبط درباره مسئولیت سازمان ها در برابر جامعه، کتاب مسئولیت اجتماعی در روابط عمومی پیشنهاد مناسبی است.

مردمداری از دیدگاه امام علی علیه السلام

یکی از بخش های برجسته کتاب اصول مردمداری، بررسی مردمداری از منظر امام علی علیه السلام و نهج البلاغه است. نویسنده در این بخش نشان می دهد که مفهوم مردمداری در سنت اسلامی و به ویژه در سخنان و نامه های امیرالمومنین، جایگاهی عمیق دارد.

در این نگاه، مردم موضوع حکومت نیستند؛ امانت و مسئولیت اند. رفتار با مردم باید بر پایه عدالت، مهربانی، انصاف، خدمت، پرهیز از ستم، شنیدن صدای آنان و اصلاح خویشتن باشد. یکی از پیام های مهم این بخش آن است که اصلاح جامعه و رفتار با مردم، از اصلاح نفس و رفتار مسئولان آغاز می شود.

فرمان مالک اشتر، که در نامه 53 نهج البلاغه آمده، یکی از مهم ترین اسناد تاریخی در حوزه حکمرانی اخلاقی و مردمداری است. در این نامه، امام علی علیه السلام بر مهربانی با مردم، عدالت، پرهیز از ستم، توجه به طبقات مختلف جامعه و مسئولیت حاکم در برابر مردم تاکید می کند.

کتاب اصول مردمداری با استفاده از این منابع، تلاش می کند نشان دهد که مردمداری فقط مفهومی وارداتی یا اداری نیست؛ بلکه ریشه ای عمیق در فرهنگ اخلاقی، دینی و تاریخی ما دارد.

مردمداری در شاهنامه فردوسی

بخش دیگری از کتاب به مردمداری از دیدگاه فردوسی می پردازد. شاهنامه فقط روایت پهلوانی ها و جنگ ها نیست؛ در بسیاری از بخش های آن، درباره رفتار شاهان، عدالت، دادگری، پرهیز از ستم، خردورزی و نسبت حکومت با مردم سخن گفته شده است.

نویسنده تلاش کرده است از اشعار فردوسی، اصولی برای مردمداری استخراج کند؛ اصولی مانند عدالت محوری، پرهیز از ستم، وفای به عهد، مشورت با خردمندان، توجه به خواست مردم، خدمت به رعیت و فروتنی در برابر مردم.

در نگاه فردوسی، شهریار خوب کسی نیست که فقط قدرت دارد؛ کسی است که دادگر است، خردمند است و مردم را فراموش نمی کند. همین نگاه می تواند برای روابط عمومی و مدیریت امروز نیز الهام بخش باشد؛ زیرا سازمان قدرتمند اما بی توجه به مردم، در بلندمدت اعتماد و مشروعیت اجتماعی خود را از دست می دهد.

مردمداری از دیدگاه ناصرخسرو، مولوی و سعدی

کتاب اصول مردمداری در ادامه، دیدگاه ناصرخسرو، مولوی و سعدی را نیز درباره مردم، اخلاق و رفتار انسانی بررسی می کند. این بخش ها نشان می دهد که مردمداری در ادبیات فارسی فقط یک توصیه اجتماعی ساده نیست؛ بلکه بخشی از جهان بینی اخلاقی و انسانی شاعران و اندیشمندان ایرانی است.

در نگاه ناصرخسرو، دادگری، دانش، خردورزی، پرهیز از ستم، راستگویی و دوری از نیرنگ از عناصر مهم مردمداری است. کسی که دادگر نیست، نمی تواند مردم دار باشد.

در نگاه مولوی، مردمداری با پاکی درون، نیکی به دیگران، فروتنی، دوری از ریا و محبت به خلق ارتباط دارد. مولوی انسان را به کاشتن مردمی و نیکی دعوت می کند؛ زیرا نتیجه رفتار انسان به خود او بازمی گردد.

در نگاه سعدی، مردمداری با عدالت، خدمت به مردم، پرهیز از ستم، مشورت با خردمندان، وفای به عهد، راستگویی و دوری از تکبر پیوند دارد. سعدی را می توان یکی از آموزگاران بزرگ اخلاق اجتماعی و رفتار با مردم دانست.

این بخش های کتاب، ارزش فرهنگی اثر را افزایش می دهند. نویسنده تلاش کرده است نشان دهد که روابط عمومی مردمدار می تواند از گنجینه اخلاقی و ادبی ایران نیز الهام بگیرد، نه اینکه فقط به چارچوب های اداری و سازمانی تکیه کند.

ارتباطات اخلاقی و ارزش های بنیادین مردمداری

کتاب اصول مردمداری با تاکید بر ارتباطات اخلاقی، نشان می دهد که مردمداری بدون اخلاق معنا ندارد. اگر ارتباطات بر پایه فریب، خودخواهی، تحقیر مخاطب، پنهان کاری یا سوء استفاده از اعتماد مردم شکل بگیرد، دیگر نمی توان آن را مردمدار دانست.

ارزش های بنیادین مردمداری شامل صداقت، عدالت، احترام، مسئولیت پذیری، خدمت به مردم، فروتنی، شنیدن، پاسخگویی و رعایت حقوق عمومی است. این ارزش ها در روابط عمومی کاربرد مستقیم دارند. روابط عمومی اخلاقی باید حقیقت را تحریف نکند، مردم را فریب ندهد، از زبان تحقیرآمیز استفاده نکند، انتقاد را دشمنی تلقی نکند و به جای تبلیغات صرف، گفت و گو و اعتماد بسازد.

در این نگاه، روابط عمومی فقط یک تکنیک نیست؛ یک مسئولیت اخلاقی است. کارشناس روابط عمومی با پیام، تصویر، رسانه و افکار عمومی سروکار دارد و همین موضوع مسئولیت او را سنگین تر می کند. او می تواند اعتماد بسازد یا آن را تخریب کند.

برای مطالعه مکمل درباره اخلاق در فضای رسانه ای، کتاب بحران وجدان: اخلاق روزنامه نگاری  می تواند در کتابهای مرتبط با این صفحه قرار بگیرد.

مردمداری و حکومت داری

فصل مربوط به مردمداری و حکومت داری، مفهوم مردمداری را از سطح فردی و سازمانی به سطح کلان اجتماعی می برد. در این بخش، نویسنده نشان می دهد که مردمداری می تواند معیار مهمی برای ارزیابی کیفیت حکمرانی و رفتار نهادهای عمومی با مردم باشد.

حکمرانی مردم دار بر اصولی مانند شفافیت، پاسخگویی، عدالت، مشارکت عمومی، حاکمیت قانون، احترام به مردم و کارایی تاکید دارد. مردم در چنین نگاهی فقط تابع تصمیم ها نیستند؛ بلکه ذی نفعان اصلی و صاحبان حق اند.

این بخش برای روابط عمومی های دولتی، عمومی و سازمان های بزرگ اهمیت زیادی دارد. روابط عمومی در نهادهای عمومی، فقط وظیفه انتشار خبر ندارد؛ باید به بهبود رابطه مردم و نهادها کمک کند. هرچه این رابطه انسانی تر، شفاف تر و پاسخگوتر باشد، اعتماد عمومی بیشتر خواهد شد.

مردمداری در حکومت داری همچنین به این معناست که تصمیم ها باید با پیوست ارتباطی، اجتماعی و اخلاقی همراه باشند. اگر مردم احساس کنند تصمیم ها بدون توجه به زندگی، کرامت و نیازهای آنها گرفته می شود، فاصله اعتماد افزایش می یابد.

خودارزیابی مردمداری

یکی از نکات کاربردی کتاب اصول مردمداری، توجه به خودارزیابی مردمداری است. نویسنده در پایان فصل اول ابزاری برای سنجش میزان مردمداری ارائه می دهد تا خواننده بتواند رفتار، نگرش و شیوه ارتباطی خود را ارزیابی کند.

این بخش اهمیت زیادی دارد؛ زیرا مردمداری فقط موضوعی برای سخن گفتن درباره دیگران نیست. هر فرد، مدیر، کارشناس روابط عمومی، سازمان یا نهاد باید از خود بپرسد: آیا واقعا مردم را می شنوم؟ آیا با مردم صادقانه رفتار می کنم؟ آیا انتقادپذیرم؟ آیا در تصمیم ها حق مردم را می بینم؟ آیا ارتباط من با مردم بر پایه احترام است یا فقط رفع تکلیف؟

خودارزیابی مردمداری می تواند به مدیران و کارشناسان روابط عمومی کمک کند نقاط ضعف خود را بشناسند و از مردمداری شعاری به مردمداری عملی نزدیک شوند.

این کتاب برای چه کسانی مناسب است؟

مدیران و کارشناسان روابط عمومی

کتاب اصول مردمداری برای مدیران و کارشناسان روابط عمومی یک منبع مهم است؛ زیرا به آنها یادآوری می کند فلسفه اصلی روابط عمومی، خدمت به مردم، شنیدن صدای مخاطبان و ساختن رابطه اخلاقی میان سازمان و جامعه است.

مدیران ارشد سازمان ها

مدیران ارشد سازمان ها با مطالعه این کتاب بهتر می فهمند که موفقیت سازمان فقط به تبلیغات و عملکرد فنی وابسته نیست؛ رفتار مردم دار، اعتماد و سرمایه اجتماعی نیز در موفقیت بلندمدت سازمان نقش دارد.

دانشجویان روابط عمومی، مدیریت و علوم ارتباطات

دانشجویان می توانند از این کتاب برای فهم فلسفی تر و اخلاقی تر روابط عمومی استفاده کنند. این کتاب به آنها نشان می دهد روابط عمومی فقط مهارت های اجرایی نیست؛ بلکه ریشه در اخلاق، جامعه و مردم دارد.

مدرسان و پژوهشگران روابط عمومی

برای مدرسان و پژوهشگران، کتاب اصول مردمداری منبعی قابل توجه برای بررسی پیوند روابط عمومی، اخلاق، سرمایه اجتماعی، ادبیات فارسی و حکمرانی مردم محور است.

فعالان اجتماعی و کنشگران مدنی

فعالان اجتماعی که با مردم، نهادها و اعتماد عمومی سروکار دارند، می توانند از این کتاب برای فهم بهتر رابطه مردم و سازمان ها استفاده کنند.

مدیران نهادهای عمومی و دولتی

این کتاب برای مدیران نهادهای عمومی نیز مفید است؛ زیرا مردمداری را به عنوان معیار رفتار با مردم، پاسخگویی و کیفیت حکمرانی توضیح می دهد.

علاقه مندان اخلاق ارتباطات و آداب معاشرت

کسانی که به اخلاق اجتماعی، آداب معاشرت، ارتباط انسانی و رفتار محترمانه با دیگران علاقه دارند، می توانند از مباحث کتاب بهره ببرند.

نکات کاربردی برای روابط عمومی، رسانه یا ارتباطات

کتاب اصول مردمداری چند نکته مهم برای روابط عمومی و ارتباطات دارد. نخست اینکه روابط عمومی باید مردم را در مرکز کار خود قرار دهد. اگر مردم فراموش شوند، روابط عمومی به تبلیغات یک سویه تبدیل می شود.

دوم اینکه صداقت و احترام، پایه اعتماد هستند. روابط عمومی نمی تواند با پنهان کاری، اغراق یا بی توجهی به انتقادها، اعتماد پایدار بسازد.

سوم اینکه شنیدن، بخشی از مردمداری است. روابط عمومی فقط نباید پیام بفرستد؛ باید بازخوردها، اعتراض ها، نیازها و تجربه های مردم را بشنود و به سازمان منتقل کند.

چهارم اینکه مردمداری باید در رفتار سازمان دیده شود، نه فقط در شعارهای روابط عمومی. اگر سازمان با مردم بد رفتار کند، بهترین پیام های روابط عمومی هم نمی تواند این تجربه را پنهان کند.

پنجم اینکه سرمایه اجتماعی با ارتباط اخلاقی ساخته می شود. سازمانی که مردم را محترم بشمارد، پاسخگو باشد و به آنها خدمت کند، در بلندمدت اعتماد بیشتری کسب می کند.

ششم اینکه روابط عمومی باید از فرهنگ و ادبیات ایرانی نیز الهام بگیرد. نهج البلاغه، شاهنامه، آثار ناصرخسرو، مولوی و سعدی، منابع غنی برای فهم اخلاق، خدمت و مردم داری هستند.

ارتباط کتاب با مهارت های شغلی

مطالعه کتاب اصول مردمداری می تواند چند مهارت شغلی مهم را تقویت کند.

نخستین مهارت، ارتباط اخلاقی با مردم است. مخاطب یاد می گیرد که ارتباط موثر فقط تکنیک نیست؛ نیازمند احترام، صداقت و مسئولیت پذیری است.

دومین مهارت، مخاطب شناسی انسانی است. روابط عمومی مردمدار، مخاطب را عدد، آمار یا هدف تبلیغاتی نمی بیند؛ او را انسان دارای حق و کرامت می داند.

سومین مهارت، اعتمادسازی است. کتاب نشان می دهد که اعتماد عمومی از رفتار مردم دار و ارتباط صادقانه ساخته می شود.

چهارمین مهارت، پاسخگویی سازمانی است. روابط عمومی باید بتواند پرسش ها، انتقادها و نیازهای مردم را جدی بگیرد و پاسخ مسئولانه ارائه کند.

پنجمین مهارت، مدیریت سرمایه اجتماعی است. روابط عمومی مردمدار می تواند به افزایش اعتماد، مشارکت و همراهی اجتماعی کمک کند.

ششمین مهارت، مشاوره اخلاقی به مدیران است. روابط عمومی باید بتواند از زاویه مردم به تصمیم های سازمان نگاه کند و به مدیران درباره پیامدهای اجتماعی و ارتباطی تصمیم ها هشدار دهد.

هفتمین مهارت، رفتار حرفه ای در روابط عمومی است. کتاب به فعالان روابط عمومی کمک می کند از نقش تبلیغاتی صرف فاصله بگیرند و به فلسفه واقعی این حرفه نزدیک تر شوند.

معرفی دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا

کتاب اصول مردمداری نشان می دهد که روابط عمومی بدون مردم، بی معناست. روابط عمومی حرفه ای باید مردم را بشناسد، با آنها صادق باشد، صدای آنها را بشنود، اعتماد بسازد و به سازمان کمک کند رفتار انسانی تر و پاسخگوتر داشته باشد.

اما برای تبدیل این نگاه به عمل، روابط عمومی به مهارت های اجرایی نیز نیاز دارد. کارشناس روابط عمومی باید خبرنویسی، تولید محتوا، ارتباط با رسانه، مدیریت پیام، پاسخگویی، روابط عمومی دیجیتال، مدیریت بحران، سخنگویی، مخاطب شناسی و اخلاق حرفه ای را به صورت کاربردی یاد بگیرد.

دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا  برای همین مسیر طراحی شده است. این دوره به علاقه مندان و فعالان روابط عمومی کمک می کند مهارت های مورد نیاز بازار کار را یاد بگیرند و بتوانند در سازمان ها، شرکت ها، رسانه ها، انجمن ها و پروژه های ارتباطی حرفه ای تر عمل کنند.

اگر کتاب اصول مردمداری به شما کمک می کند فلسفه اخلاقی روابط عمومی را بفهمید، دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا کمک می کند این فلسفه را در کنار مهارت های عملی روابط عمومی به کار بگیرید.

جمع بندی

کتاب اصول مردمداری اثر احمد یحیایی ایله ای، اثری مهم و تامل برانگیز در حوزه روابط عمومی، اخلاق ارتباطات و رفتار مردم محور است. این کتاب تلاش می کند مفهوم مردمداری را از سطح یک توصیه اخلاقی ساده فراتر ببرد و آن را به عنوان فلسفه روابط عمومی، معیار رفتار سازمان با مردم و شاخصی برای کیفیت حکمرانی معرفی کند.

ارزش اصلی کتاب در این است که به ریشه های اخلاقی، فرهنگی و تاریخی مردمداری توجه می کند. نویسنده با بهره گیری از نهج البلاغه، شاهنامه، اندیشه ناصرخسرو، مولوی و سعدی، نشان می دهد که مردم داری در فرهنگ ایرانی و اسلامی جایگاهی عمیق دارد و می تواند الهام بخش روابط عمومی امروز باشد.

این کتاب همچنین نقدی جدی به روابط عمومی تبلیغاتی دارد؛ روابط عمومی ای که مردم را فراموش می کند و بیشتر به نمایش سازمان مشغول می شود. در مقابل، کتاب اصول مردمداری از روابط عمومی ای دفاع می کند که مردم را می شنود، به آنها احترام می گذارد، صداقت را اصل می داند و برای افزایش اعتماد و سرمایه اجتماعی تلاش می کند.

برای مدیران روابط عمومی، کارشناسان ارتباطات، مدیران سازمان ها، دانشجویان، مدرسان و همه کسانی که با مردم سروکار دارند، مطالعه کتاب اصول مردمداری می تواند یادآور یک اصل بنیادین باشد: روابط عمومی بدون مردم، فقط تبلیغات است؛ اما روابط عمومی با مردم، می تواند سازنده اعتماد، اخلاق و سرمایه اجتماعی باشد.

سوالات متداول درباره کتاب اصول مردمداری

کتاب اصول مردمداری درباره چیست؟

کتاب اصول مردمداری درباره مفهوم مردمداری در سه سطح فردی، روابط عمومی و حکومت داری است و آن را به عنوان فلسفه اخلاقی روابط عمومی و مبنای اعتماد عمومی بررسی می کند.

نویسنده کتاب اصول مردمداری کیست؟

نویسنده کتاب اصول مردمداری احمد یحیایی ایله ای است.

ناشر کتاب اصول مردمداری کدام است؟

این کتاب توسط انتشارات کارگزار روابط عمومی منتشر شده است.

کتاب اصول مردمداری در چه سالی منتشر شده است؟

کتاب اصول مردمداری در سال 1404 منتشر شده است.

کتاب اصول مردمداری چند صفحه دارد؟

این کتاب 149 صفحه دارد.

شابک کتاب چیست؟

شابک کتاب اصول مردمداری 9786228532066 است.

موضوع اصلی کتاب چیست؟

موضوع کتاب در شناسنامه، آداب معاشرت آمده است، اما محتوای آن به مردمداری، اخلاق ارتباطات، فلسفه روابط عمومی، سرمایه اجتماعی و رفتار سازمان با مردم می پردازد.

مردمداری در این کتاب به چه معناست؟

مردمداری در این کتاب به معنای احترام به مردم، صداقت، فروتنی، شنیدن، خدمت، پاسخگویی، رعایت حقوق دیگران و توجه به کرامت مردم در روابط فردی، سازمانی و حکمرانی است.

چرا مردمداری فلسفه روابط عمومی است؟

چون روابط عمومی باید مردم را در مرکز کار خود قرار دهد، صدای آنها را بشنود، اعتماد بسازد و به سازمان کمک کند رفتار بهتری با مردم داشته باشد.

کتاب اصول مردمداری برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب برای مدیران و کارشناسان روابط عمومی، مدیران سازمان ها، دانشجویان ارتباطات و مدیریت، مدرسان روابط عمومی، فعالان اجتماعی و علاقه مندان اخلاق ارتباطات مناسب است.

آیا کتاب به منابع ایرانی و اسلامی هم پرداخته است؟

بله. کتاب مردمداری را از دیدگاه امام علی علیه السلام، فردوسی، ناصرخسرو، مولوی و سعدی بررسی می کند.

ارتباط مردمداری با سرمایه اجتماعی چیست؟

مردمداری باعث افزایش اعتماد، همکاری، مشارکت و رابطه مثبت میان مردم و سازمان می شود. این موارد، پایه های سرمایه اجتماعی هستند.

نقد اصلی کتاب به روابط عمومی های ایران چیست؟

کتاب نقد می کند که برخی روابط عمومی ها به ابزار تبلیغات تبدیل شده اند و از نقش اصلی خود یعنی توجه به مردم، شنیدن صدای آنها و اصلاح رفتار سازمان فاصله گرفته اند.

ارتباط این کتاب با دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا چیست؟

کتاب اصول مردمداری فلسفه اخلاقی روابط عمومی را توضیح می دهد. دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا کمک می کند این نگاه در کنار مهارت هایی مانند خبرنویسی، تولید محتوا، ارتباط با رسانه، مدیریت پیام، روابط عمومی دیجیتال و پاسخگویی حرفه ای به صورت کاربردی یاد گرفته شود.