کتاب استراتژی در فرهنگ و رسانه از آن دسته آثاری است که میان دو حوزه مهم پل می زند: فرهنگ و مدیریت راهبردی. بسیاری از مباحث رسانه ای در ایران یا بیش از حد نظری و فرهنگی نوشته می شوند، یا بیش از حد مدیریتی و سازمانی. اهمیت این کتاب در این است که تلاش می کند رسانه را هم به عنوان پدیده ای فرهنگی ببیند و هم به عنوان صنعتی رقابتی که بدون استراتژی نمی تواند در محیط پیچیده امروز دوام بیاورد.
رسانه فقط محلی برای تولید و انتشار پیام نیست. رسانه در جهان امروز سازمان، صنعت، نهاد فرهنگی، میدان رقابت، ابزار اثرگذاری اجتماعی و بخشی از اقتصاد فرهنگ است. به همین دلیل، اداره رسانه بدون نگاه راهبردی ممکن نیست. رسانه ای که نداند مخاطبش کیست، در چه محیطی رقابت می کند، چه منابعی دارد، چه تهدیدهایی روبروی اوست و چه جایگاهی می خواهد در ذهن مخاطب بسازد، خیلی زود گرفتار روزمرگی می شود.
کتاب استراتژی در فرهنگ و رسانه دقیقا به همین مسئله توجه دارد. این اثر درباره این است که چرا رسانه ها و نهادهای فرهنگی به استراتژی نیاز دارند و چگونه می توان میان اهداف فرهنگی، محدودیت های سازمانی، رقابت رسانه ای و نیاز مخاطبان، نوعی جهت گیری روشن ایجاد کرد.
در فضای امروز، استراتژی رسانه فقط برای روزنامه ها، شبکه های تلویزیونی یا خبرگزاری ها نیست. روابط عمومی ها، رسانه های سازمانی، پلتفرم های محتوایی، سایت های خبری، رسانه های اجتماعی، موسسات فرهنگی و حتی برندها نیز به استراتژی رسانه ای نیاز دارند. هر نهادی که پیام تولید می کند، با مخاطب ارتباط دارد و در میدان توجه عمومی رقابت می کند، باید بداند چه می گوید، چرا می گوید، برای چه کسی می گوید و از چه مسیری می خواهد اثر بگذارد.
برای مطالعه تکمیلی درباره تصمیم گیری در سطح رسانه و حکمرانی ارتباطی، کتاب سیاست گذاری رسانه ای می تواند مکمل مناسبی برای کتاب استراتژی در فرهنگ و رسانه باشد.
فرهنگ و رسانه دو حوزه ای هستند که بدون برنامه بلندمدت، خیلی زود تحت تاثیر موج های کوتاه مدت قرار می گیرند. یک رسانه ممکن است امروز با یک خبر پرمخاطب دیده شود، اما اگر استراتژی نداشته باشد، نمی تواند جایگاه پایدار بسازد. یک سازمان فرهنگی ممکن است برنامه های متنوعی اجرا کند، اما اگر جهت گیری مشخص نداشته باشد، فعالیت هایش پراکنده و کم اثر می شوند.
استراتژی یعنی انتخاب مسیر. یعنی یک سازمان رسانه ای یا فرهنگی بداند از میان ده ها امکان، کدام مسیر با ماموریت، منابع، مخاطب و محیط رقابتی او سازگارتر است. استراتژی کمک می کند رسانه از واکنش های روزمره عبور کند و برای آینده خود طرح داشته باشد.
در کتاب استراتژی در فرهنگ و رسانه، مسئله استراتژی فقط در سطح مدیریت داخلی رسانه مطرح نمی شود. این کتاب به زمینه فرهنگی و سیاستی رسانه نیز توجه دارد. رسانه در خلاء فعالیت نمی کند؛ درون جامعه، فرهنگ، اقتصاد، سیاست، فناوری و رقابت رسانه ای قرار دارد. بنابراین استراتژی رسانه باید هم به محیط بیرونی نگاه کند و هم به ظرفیت های درونی سازمان.
برای مثال، یک رسانه خبری اگر فقط به تولید روزانه خبر فکر کند، ممکن است در کوتاه مدت فعال به نظر برسد، اما در بلندمدت جایگاه مشخصی نداشته باشد. در مقابل، رسانه ای که استراتژی دارد، می داند روی چه حوزه هایی تمرکز کند، چه نوع مخاطبی را هدف بگیرد، چه سبک محتوایی داشته باشد، چگونه اعتماد بسازد و چطور در برابر رقبا موقعیت خود را حفظ کند.
این نگاه برای روابط عمومی نیز بسیار مهم است. روابط عمومی بدون استراتژی، به مجموعه ای از کارهای پراکنده تبدیل می شود: انتشار خبر، تولید محتوا، برگزاری رویداد، پاسخ به رسانه و مدیریت شبکه های اجتماعی. اما وقتی روابط عمومی استراتژی داشته باشد، همه این فعالیت ها در یک مسیر واحد قرار می گیرند و به ساخت اعتبار، اعتماد و تصویر سازمان کمک می کنند.
بر اساس اطلاعات موجود از معرفی و نقد کتاب، اثر در پنج فصل کلی تنظیم شده است. این فصل ها نشان می دهند که کتاب از سطح مفهوم فرهنگ آغاز می کند، به سیاست گذاری و خط مشی عمومی می رسد و سپس استراتژی را در فضای رسانه و صنایع رسانه ای بررسی می کند.
نخستین محور کتاب، صنعت فرهنگ و رسانه است. این عنوان نشان می دهد که نویسنده به فرهنگ فقط به عنوان مجموعه ای از ارزش ها، باورها یا آثار هنری نگاه نمی کند؛ بلکه آن را در ارتباط با صنعت، تولید، توزیع، بازار، مخاطب و رسانه بررسی می کند.
صنعت فرهنگ مفهومی مهم در مطالعات فرهنگی و رسانه ای است. وقتی فرهنگ وارد چرخه تولید صنعتی می شود، دیگر فقط مسئله معنا و هویت نیست؛ با اقتصاد، رقابت، مصرف، تبلیغات، مخاطب و قدرت رسانه ای نیز گره می خورد. رسانه ها در این میان نقش واسطه دارند. آنها محصولات فرهنگی را تولید و توزیع می کنند، سلیقه می سازند، ارزش ها را بازنمایی می کنند و بر افکار عمومی اثر می گذارند.
کتاب استراتژی در فرهنگ و رسانه با طرح این بحث، زمینه ای فراهم می کند تا مخاطب بفهمد چرا رسانه های امروز نیازمند نگاه صنعتی و راهبردی هستند. یک رسانه فرهنگی اگر مخاطب، بازار، رقبا و فناوری را نشناسد، نمی تواند در میدان جدید ارتباطات موفق باشد.
محور دوم کتاب به سیاست گذاری فرهنگی و رسانه ای مربوط است. سیاست گذاری فرهنگی یعنی تصمیم گیری درباره مسیر، اولویت ها، ارزش ها، اهداف و ابزارهای مداخله در حوزه فرهنگ. وقتی پای رسانه به میان می آید، این سیاست گذاری پیچیده تر می شود؛ چون رسانه هم ابزار انتقال فرهنگ است و هم خود بخشی از فرهنگ عمومی.
سیاست گذاری رسانه ای باید به پرسش هایی از این جنس پاسخ دهد: رسانه ها چه نقشی در جامعه دارند؟ دولت و نهادهای عمومی چگونه باید با رسانه ها ارتباط داشته باشند؟ آزادی رسانه، مسئولیت اجتماعی، منافع عمومی و رقابت رسانه ای چگونه باید با هم تنظیم شوند؟ سیاست فرهنگی چگونه می تواند بدون تبدیل شدن به کنترل خشک و یک طرفه، به ارتقای کیفیت رسانه کمک کند؟
کتاب استراتژی در فرهنگ و رسانه در این بخش، خواننده را به این سمت می برد که استراتژی رسانه را فقط در سطح سازمانی نبیند. استراتژی رسانه با سیاست عمومی، محیط فرهنگی و ساختار نهادی نیز ارتباط دارد.
برای مطالعه بیشتر در این زمینه، کتاب مدل جهانی روابط عمومی و ارتباطات نیز می تواند مفید باشد، چون ارتباطات سازمانی و روابط عمومی را در سطحی راهبردی و نهادی بررسی می کند.
فصل مربوط به خط مشی گذاری عمومی نشان می دهد که کتاب فقط درباره مدیریت داخلی رسانه نیست. خط مشی گذاری عمومی به تصمیم هایی مربوط است که بر جامعه، نهادها و مسیرهای کلان اثر می گذارند. رسانه و فرهنگ نیز از مهم ترین حوزه های خط مشی عمومی هستند، چون مستقیما با آگاهی، هویت، مشارکت، افکار عمومی و سبک زندگی مردم سروکار دارند.
وقتی درباره خط مشی فرهنگی و رسانه ای صحبت می کنیم، مسئله فقط تولید برنامه یا انتشار محتوا نیست. مسئله این است که چه نوع نظام ارتباطی، چه نوع رسانه هایی، چه نوع حمایت هایی، چه نوع محدودیت هایی و چه نوع سازوکارهای رقابتی یا حمایتی در جامعه شکل می گیرد.
این بخش برای دانشجویان سیاست گذاری فرهنگی، مدیریت رسانه و ارتباطات اهمیت دارد. چون نشان می دهد رسانه ها نه تنها بازیگران بازار محتوا، بلکه بخشی از نظام تصمیم گیری عمومی هستند.
برای پیوند دادن این بحث با حوزه روابط عمومی، می توان به کتاب دیپلماسی عمومی نوین و روابط عمومی الکترونیک توجه کرد؛ زیرا دیپلماسی عمومی نیز در مرز میان سیاست، رسانه، فرهنگ و ارتباطات عمومی قرار دارد.
یکی از اصلی ترین بخش های کتاب، نسبت استراتژی و رسانه است. رسانه ها در محیطی پررقابت فعالیت می کنند. مخاطبان محدودیت توجه دارند، منابع مالی محدود است، فناوری ها پیوسته تغییر می کنند و رقبا از هر سو در حال تولید پیام هستند. در چنین فضایی، رسانه ای که استراتژی نداشته باشد، ناچار به واکنش های پراکنده و کوتاه مدت می شود.
استراتژی رسانه ای یعنی رسانه بداند چه مزیت رقابتی دارد، چه جایگاهی می خواهد بسازد، چگونه باید مخاطب را بشناسد، از چه منابعی باید استفاده کند و در برابر تهدیدهای محیطی چه واکنشی نشان دهد. این موضوع برای رسانه های دولتی، عمومی، خصوصی و دیجیتال به یک اندازه اهمیت دارد، اما شکل اجرای آن در هر رسانه متفاوت است.
کتاب استراتژی در فرهنگ و رسانه با تاکید بر این موضوع، به خواننده یادآوری می کند که موفقیت رسانه فقط به تولید محتوای زیاد وابسته نیست. رسانه باید بداند چرا تولید می کند، برای چه کسی تولید می کند و چگونه می خواهد در ذهن مخاطب بماند.
برای ادامه مطالعه درباره مدیریت رسانه، کتاب مهارت های مدیریت رسانه [لینک بده به: صفحه کتاب مهارت های مدیریت رسانه در کتابخانه فیوچرمدیا] می تواند انتخاب مناسبی باشد.
بخش پایانی کتاب به استراتژی در صنایع رسانه ای جهان مربوط است. این فصل اهمیت زیادی دارد، زیرا رسانه ها دیگر فقط در سطح ملی رقابت نمی کنند. شبکه های جهانی، پلتفرم های دیجیتال، رسانه های اجتماعی، سرویس های ویدیویی، خبرگزاری های بین المللی و غول های فناوری، محیط رسانه ای را جهانی کرده اند.
صنایع رسانه ای جهان بر اساس مدل های اقتصادی، فناوری های توزیع، قدرت برند، تحلیل مخاطب و استراتژی های محتوایی فعالیت می کنند. رسانه های موفق فقط محتوا تولید نمی کنند؛ آنها تجربه، وفاداری، شبکه توزیع، تصویر برند و مزیت رقابتی می سازند.
این بخش برای مخاطب ایرانی اهمیت دارد، چون نشان می دهد رسانه های داخلی برای رقابت در فضای جهانی و حتی در فضای ملی، باید نگاه حرفه ای تر به استراتژی داشته باشند. دیگر نمی توان فقط با تولید مناسبتی، مدیریت سلیقه ای یا تصمیم های مقطعی، در فضای رسانه ای امروز موفق بود.
برای پیوند این بحث با آینده رسانه ها، کتاب آینده پژوهی رسانه [لینک بده به: صفحه کتاب آینده پژوهی رسانه در کتابخانه فیوچرمدیا] می تواند مکمل خوبی باشد.
| ویژگی | توضیح |
|---|---|
| نام کتاب | استراتژی در فرهنگ و رسانه |
| نویسنده ثبت شده در برخی منابع | وحید خاشعی |
| پدیدآوران ثبت شده در برخی منابع دیگر | محمدمهدی انصاری و وحید خاشعی |
| ناشر | وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، معاونت مطبوعاتی و اطلاع رسانی، دفتر مطالعات و توسعه رسانه ها |
| سال انتشار | 1392 |
| تعداد صفحات | 296 صفحه |
| شابک | 9789649934716 |
| قطع | وزیری |
| نوع جلد | شومیز |
| موضوع | رسانه های گروهی، برنامه ریزی راهبردی، سیاست گذاری فرهنگی، صنعت فرهنگ، مدیریت رسانه |
| مخاطب اصلی | دانشجویان مدیریت رسانه، ارتباطات، روابط عمومی، سیاست گذاری فرهنگی، مدیران رسانه و فعالان فرهنگی |
یکی از نکات کلیدی در بحث استراتژی رسانه، شناخت مخاطب است. رسانه ای که مخاطب خود را نمی شناسد، معمولا در تولید محتوا دچار پراکندگی می شود. ممکن است محتوای زیادی تولید کند، اما نتواند ارتباط پایدار بسازد. ممکن است در ظاهر فعال باشد، اما مخاطب مشخصی نداشته باشد.
استراتژی به رسانه کمک می کند مخاطب را نه به عنوان عدد، بلکه به عنوان گروهی دارای نیاز، سلیقه، نگرانی، سبک مصرف رسانه ای و رفتار ارتباطی بشناسد. این شناخت در تصمیم های محتوایی، انتخاب قالب، زمان انتشار، لحن پیام، انتخاب رسانه و حتی مدل درآمدی اثر دارد.
در روابط عمومی نیز همین مسئله وجود دارد. روابط عمومی اگر مخاطب خود را نشناسد، پیام هایش کلی، اداری و کم اثر می شود. یک سازمان ممکن است برای رسانه، مشتری، کارکنان، مدیران، نهادهای عمومی و جامعه محلی پیام تولید کند. هر کدام از این مخاطبان نیاز ارتباطی متفاوتی دارند. استراتژی روابط عمومی کمک می کند همه این پیام ها در مسیر واحد و هدفمند قرار بگیرند.
برای مطالعه درباره شناخت مخاطب و ارتباط موثر، کتاب مهارت های ارتباطی موثر می تواند لینک داخلی خوبی باشد.
کتاب استراتژی در فرهنگ و رسانه به شکل مستقیم با مدیریت رسانه ارتباط دارد. مدیریت رسانه فقط اداره نیروی انسانی، بودجه یا فرایند تولید محتوا نیست. مدیریت رسانه یعنی تصمیم گیری درباره جایگاه رسانه، ماموریت، مخاطب، ارزش پیشنهادی، مدل فعالیت، مزیت رقابتی و مسیر آینده.
رسانه ها در جهان امروز با کمبود منابع، تعدد رقبا، تغییر فناوری، کاهش اعتماد عمومی و پراکندگی مخاطبان روبرو هستند. در چنین فضایی، مدیر رسانه اگر نگاه استراتژیک نداشته باشد، بیشتر وقت خود را صرف حل مسائل روزمره می کند و از آینده جا می ماند.
این کتاب با تاکید بر استراتژی، کمک می کند مدیریت رسانه از سطح عملیاتی به سطح راهبردی ارتقا پیدا کند. یعنی مدیر رسانه فقط به این فکر نکند که امروز چه محتوایی منتشر شود، بلکه بپرسد این رسانه در پنج سال آینده چه جایگاهی خواهد داشت، چه مخاطبی را می خواهد حفظ کند، چه منابعی دارد و چگونه باید در محیط رقابتی باقی بماند.
در نگاه اول، کتاب استراتژی در فرهنگ و رسانه بیشتر به مدیریت رسانه و سیاست فرهنگی نزدیک است. اما برای روابط عمومی نیز اهمیت زیادی دارد. روابط عمومی در سازمان های امروز، فقط واحد اطلاع رسانی نیست؛ بخشی از مدیریت راهبردی ارتباطات سازمان است. اگر روابط عمومی استراتژی نداشته باشد، فعالیت هایش به کارهای پراکنده تبدیل می شود.
یک روابط عمومی ممکن است هر هفته خبر منتشر کند، پوستر طراحی کند، رویداد برگزار کند، با رسانه ها تماس بگیرد و در شبکه های اجتماعی فعال باشد. اما اگر این فعالیت ها در خدمت یک هدف روشن نباشند، اثر بلندمدت کمی خواهند داشت. استراتژی روابط عمومی مشخص می کند سازمان می خواهد چه تصویری بسازد، با چه مخاطبانی صحبت کند، چه پیام هایی را تکرار کند، چه رسانه هایی را جدی بگیرد و چگونه اعتماد عمومی ایجاد کند.
کتاب استراتژی در فرهنگ و رسانه از این نظر، ذهن خواننده را برای نگاه راهبردی آماده می کند. روابط عمومی ها با مطالعه آن می توانند بهتر بفهمند که پیام، رسانه، فرهنگ، مخاطب و رقابت رسانه ای باید در یک چارچوب واحد دیده شوند.
برای یادگیری کاربردی این مهارت ها، دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا می تواند ادامه مناسبی برای مطالعه این کتاب باشد.
کتاب استراتژی در فرهنگ و رسانه به مخاطب نشان می دهد که فعالیت رسانه ای و فرهنگی بدون برنامه راهبردی، گرفتار روزمرگی می شود. همین اصل در روابط عمومی نیز کاملا صادق است. روابط عمومی حرفه ای باید بتواند پیام، مخاطب، رسانه، زمان، بحران، محتوا و تصویر سازمان را در کنار هم ببیند.
اگر کسی فقط با مفاهیم نظری استراتژی آشنا شود، هنوز برای کار واقعی روابط عمومی آماده نیست. روابط عمومی به تمرین، مهارت نوشتن، شناخت رسانه ها، برنامه ریزی محتوا، مدیریت ارتباط با خبرنگاران، طراحی پیام و تحلیل مخاطب نیاز دارد. این همان جایی است که مطالعه کتاب باید به آموزش عملی وصل شود.
دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا برای کسانی مناسب است که می خواهند نگاه نظری خود را به مهارت اجرایی تبدیل کنند. در این دوره می توان مسیرهایی مانند تولید پیام، ارتباط با رسانه، برنامه ریزی روابط عمومی، مدیریت محتوا، شناخت افکار عمومی و اجرای فعالیت های ارتباطی را کاربردی تر دنبال کرد.
کتاب استراتژی در فرهنگ و رسانه کمک می کند بفهمیم چرا روابط عمومی و رسانه به استراتژی نیاز دارند. دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیاکمک می کند این نیاز در فضای واقعی کار، رسانه و سازمان به مهارت تبدیل شود.
این کتاب برای دانشجویانی مناسب است که می خواهند رسانه را از زاویه مدیریت، سیاست گذاری و استراتژی ببینند. دانشجوی مدیریت رسانه با مطالعه این کتاب می تواند بفهمد چرا رسانه به برنامه ریزی راهبردی نیاز دارد و چگونه فرهنگ، سیاست و صنعت در رسانه به هم می رسند.
برای کسانی که در حوزه سیاست گذاری فرهنگی، خط مشی عمومی و مطالعات فرهنگ کار می کنند، کتاب استراتژی در فرهنگ و رسانه می تواند منبعی مفید باشد. چون مباحث فرهنگ و رسانه را در پیوند با تصمیم گیری راهبردی بررسی می کند.
مدیران رسانه، مدیران فرهنگی و فعالان صنعت محتوا می توانند از این کتاب برای بازنگری در شیوه تصمیم گیری خود استفاده کنند. کتاب به آنها یادآوری می کند که فعالیت رسانه ای بدون استراتژی، بیشتر به واکنش های کوتاه مدت و پراکنده منجر می شود.
روابط عمومی ها با مطالعه این کتاب می توانند نگاه راهبردی تری به کار خود پیدا کنند. روابط عمومی فقط اجرای فعالیت های ارتباطی نیست؛ طراحی مسیر ارتباطی سازمان است. این کتاب برای کسانی که می خواهند از روابط عمومی اجرایی به روابط عمومی راهبردی نزدیک شوند، قابل استفاده است.
کسانی که به اقتصاد فرهنگ، صنعت رسانه، تولید محتوای فرهنگی و نسبت فرهنگ با بازار علاقه دارند، می توانند از بخش های مربوط به صنعت فرهنگ و رسانه بهره ببرند.
کتاب استراتژی در فرهنگ و رسانه از نظر موضوع، اثری مهم در ادبیات فارسی مدیریت رسانه و سیاست فرهنگی است. ارزش کتاب در این است که رسانه را فقط به عنوان ابزار پیام رسانی نمی بیند، بلکه آن را در کنار صنعت فرهنگ، خط مشی عمومی، سیاست گذاری فرهنگی و رقابت رسانه ای بررسی می کند.
نقطه قوت اصلی کتاب، توجه به نیاز استراتژیک رسانه هاست. بسیاری از رسانه ها و سازمان های فرهنگی درگیر فعالیت های روزانه اند و کمتر فرصت می کنند درباره مسیر بلندمدت خود فکر کنند. این کتاب اهمیت چنین نگاهی را برجسته می کند.
مزیت دیگر کتاب، پیوند میان فرهنگ و مدیریت است. در فضای فرهنگی، گاهی مدیریت و استراتژی با سوء تفاهم روبرو می شوند و تصور می شود که برنامه ریزی راهبردی با خلاقیت فرهنگی ناسازگار است. اما کتاب نشان می دهد که فرهنگ و رسانه نیز برای اثرگذاری پایدار به استراتژی نیاز دارند.
با این حال، مخاطب باید بداند که این کتاب بیشتر برای کسانی مناسب است که به مباحث مدیریت، سیاست گذاری و رسانه علاقه دارند. اگر کسی فقط به دنبال آموزش ساده خبرنویسی، تولید محتوا یا روابط عمومی اجرایی باشد، شاید لازم باشد این کتاب را در کنار منابع عملی تر مطالعه کند.
برای تکمیل کاربردی این مسیر، کتاب ارتباطات رسانه ای در عمل می تواند گزینه خوبی باشد، چون بیشتر به کار عملی روابط عمومی و ارتباط با رسانه ها می پردازد.
اگرچه کتاب استراتژی در فرهنگ و رسانه در سال 1392 منتشر شده، موضوع آن همچنان برای فضای امروز رسانه مهم است. در سال های اخیر، رقابت رسانه ای شدیدتر شده، شبکه های اجتماعی قدرت بیشتری گرفته اند، پلتفرم ها مسیر توزیع محتوا را تغییر داده اند و مخاطبان رفتار متفاوتی پیدا کرده اند.
در چنین فضایی، نیاز به استراتژی رسانه ای بیشتر از گذشته است. رسانه ها باید بدانند چگونه در برابر سرعت تحولات دیجیتال، کاهش اعتماد، رقابت پلتفرمی، هوش مصنوعی، تغییر ذائقه مخاطبان و فشارهای اقتصادی، مسیر خود را حفظ کنند.
استراتژی رسانه در عصر جدید فقط برنامه ریزی محتوایی نیست. باید شامل تحلیل داده، شناخت مخاطب، مدیریت برند رسانه ای، انتخاب پلتفرم، تولید محتوای چند قالبی، سنجش اثرگذاری و حفظ اعتماد باشد. بنابراین خواندن این کتاب در کنار منابع جدیدتر رسانه دیجیتال، دید کامل تری به مخاطب می دهد.
برای اتصال این بحث به تحولات جدید، کتاب هوش مصنوعی و آینده روزنامه نگاری و کتاب رسانه اجتماعی می توانند منابع مکمل مناسبی باشند.
کتاب استراتژی در فرهنگ و رسانه اثری تخصصی درباره نسبت فرهنگ، رسانه، سیاست گذاری و مدیریت راهبردی است. این کتاب نشان می دهد که رسانه ها و نهادهای فرهنگی برای اثرگذاری پایدار، به چیزی فراتر از تولید محتوای روزانه نیاز دارند. آنها باید استراتژی داشته باشند؛ یعنی مسیر، مخاطب، مزیت، اهداف و جایگاه خود را بشناسند.
این کتاب با پرداختن به صنعت فرهنگ و رسانه، مبانی سیاست گذاری فرهنگی و رسانه ای، خط مشی گذاری عمومی، استراتژی و رسانه و استراتژی در صنایع رسانه ای جهان، برای دانشجویان ارتباطات، مدیریت رسانه، سیاست گذاری فرهنگی، روابط عمومی و مدیران رسانه منبعی قابل توجه است.
ارزش اصلی کتاب در این است که به خواننده کمک می کند رسانه را در سطح راهبردی ببیند. رسانه فقط ابزار انتشار پیام نیست؛ میدان رقابت، معنا سازی، سیاست گذاری، فرهنگ سازی و مدیریت مخاطب است. از همین رو، مطالعه کتاب استراتژی در فرهنگ و رسانه برای هر کسی که می خواهد در حوزه رسانه، روابط عمومی، فرهنگ و ارتباطات حرفه ای تر فکر کند، مفید خواهد بود.
کتاب استراتژی در فرهنگ و رسانه درباره نقش استراتژی در مدیریت رسانه، سیاست گذاری فرهنگی، صنعت فرهنگ، خط مشی عمومی و صنایع رسانه ای است. این کتاب نشان می دهد که رسانه ها برای موفقیت در محیط رقابتی به برنامه ریزی راهبردی نیاز دارند.
در برخی منابع کتابشناختی، پدیدآور کتاب وحید خاشعی ثبت شده است و در برخی منابع دیگر، نام محمدمهدی انصاری نیز در کنار وحید خاشعی آمده است.
این کتاب توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، معاونت مطبوعاتی و اطلاع رسانی، دفتر مطالعات و توسعه رسانه ها منتشر شده است.
بر اساس مشخصات ثبت شده در منابع کتابفروشی، کتاب استراتژی در فرهنگ و رسانه 296 صفحه دارد.
فصل های اصلی کتاب شامل صنعت فرهنگ و رسانه، مبانی سیاست گذاری فرهنگی و رسانه ای، خط مشی گذاری عمومی، استراتژی و رسانه و استراتژی در صنایع رسانه ای جهان است.
این کتاب برای دانشجویان مدیریت رسانه، علوم ارتباطات، روابط عمومی، سیاست گذاری فرهنگی، مدیران رسانه، پژوهشگران رسانه و فعالان فرهنگی مناسب است.
بله. روابط عمومی ها برای برنامه ریزی ارتباطی، شناخت مخاطب، تدوین پیام، مدیریت رسانه و حرکت از فعالیت های پراکنده به ارتباطات راهبردی می توانند از مباحث این کتاب استفاده کنند.
تولید محتوا فقط یکی از فعالیت های رسانه ای است، اما استراتژی رسانه مسیر کلی، مخاطب، هدف، مزیت رقابتی، جایگاه رسانه و روش اثرگذاری را تعیین می کند.
رسانه ها در محیطی پررقابت و متغیر فعالیت می کنند. استراتژی به آنها کمک می کند منابع محدود خود را درست مصرف کنند، مخاطب را بهتر بشناسند، از روزمرگی فاصله بگیرند و در برابر رقبا جایگاه روشن تری بسازند.
کتاب استراتژی در فرهنگ و رسانه نگاه راهبردی به رسانه و فرهنگ می دهد. دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا این نگاه را به مهارت های عملی مانند تولید پیام، ارتباط با رسانه، برنامه ریزی روابط عمومی و مدیریت محتوا وصل می کند.