برای سالها، بسیاری از متخصصان و صاحبنظران، «مدیریت رسانه» را صرفاً به معنای «اداره یک سازمان رسانهای» تعریف میکردند؛ یعنی برنامهریزی برای تولید و توزیع محتوا در یک روزنامه، شبکه رادیوتلویزیونی یا وبسایت خبری . اما در فضای کنونی که مرز بین «سازمان خبرساز» و «سازمان خبرپراکن» در حال محو شدن است، این تعریف دیگر کامل نیست.
امروز، دیگر فقط رسانهها نیستند که «مدیریت رسانهای» میکنند؛ هر سازمانی که پا به عرصه ارتباطات میگذارد، ناگزیر از «مدیریت ارتباطات رسانهای» است. کتاب مدیریت ارتباطات رسانه ای در روابط عمومی نوشته دکتر سیدشهاب سیدمحسنی، با ویرایش معصومه غضنفری و صفحهآرایی غلامحسن بابازادگان، توسط انتشارات کارگزار روابط عمومی در سال ۱۴۰۴ منتشر شده است. این اثر ۲۵۹ صفحهای با شابک ۹۷۸-۶۲۲-۸۵۳۲-۰۷-۳، به عنوان یکی از بهروزترین و تخصصیترین منابع در حوزه مدیریت ارتباطات رسانهای شناخته میشود و منبعی ارزشمند برای دانشجویان، اساتید و کارشناسانی است که به دنبال درک عمیق از نسبت میان روابط عمومی و رسانهها هستند.
کتاب مدیریت ارتباطات رسانه ای در روابط عمومی در پنج فصل جامع و تخصصی تدوین شده است که هر فصل به یکی از ابعاد کلیدی این حوزه میپردازد.
نخستین گام برای مدیریت مؤثر ارتباطات رسانهای، شناخت عمیق دو رکن اصلی این رابطه یعنی «روابط عمومی» و «رسانه» است. در این فصل از کتاب، خواننده با تعاریف و مفاهیم پایه روابط عمومی و رسانه، تاریخچه شکلگیری و تکامل آنها در ایران و جهان، وظایف و مسئولیتهای هر یک و مهمترین چالشهای پیش روی آنها در ایران آشنا میشود.
یکی از بخشهای ارزشمند این فصل، بررسی نظریههای حوزه روابط عمومی و رسانه است. درک این نظریهها به متخصصان کمک میکند تا روابط خود با رسانهها را بر پایه چارچوبهای علمی و نه صرفاً سلیقهای و تجربی استوار کنند.
پس از شناخت مبانی نظری، فصل دوم به بررسی ارتباط و تعامل دوسویه میان روابط عمومی و رسانهها میپردازد. در این فصل، نویسنده با نگاهی واقعبینانه به وضعیت ارتباط روابط عمومیها و رسانهها در ایران، فصول مشترک، ضرورتهای ارتباطی و تأثیرات متقابل این دو نهاد بر یکدیگر را تحلیل میکند.
نقش «دروازهبانی» (Gatekeeping) در روابط عمومیها و رسانهها از جمله مباحث کلیدی این فصل است. دروازهبانان در هر دو سوی این رابطه (روابط عمومی به عنوان فرستنده و رسانه به عنوان نشردهنده) تصمیم میگیرند که چه اطلاعاتی به مخاطب نهایی برسد و چه اطلاعاتی حذف شود. شناخت این فرآیند برای یک روابط عمومی حرفهای که میخواهد پیام خود را با کمترین تغییر به گوش مخاطب برساند، حیاتی است.
روابط عمومیها و رسانههای اجتماعی و تعامل در عصر هوش مصنوعی از دیگر مباحث بهروز و مهم این فصل است. نویسنده نشان میدهد که چگونه ظهور پلتفرمهای اجتماعی و فناوریهای هوشمند، قواعد تعامل روابط عمومی و رسانه را برای همیشه تغییر داده است. در پایان این فصل، مدل مطلوب ارتباطی و تعاملی روابط عمومی و رسانه ارائه میشود که میتواند به عنوان یک نقشه راه برای سازمانها عمل کند.
فصل سوم کتاب مدیریت ارتباطات رسانه ای در روابط عمومی به جنبههای عملی و اجرایی میپردازد. نویسنده در این فصل، هفت تکنیک کلیدی برای ارتباط مؤثر با رسانهها را معرفی و تشریح میکند:
معاشرت رسانهای: ایجاد و حفظ روابط حرفهای و دوستانه با خبرنگاران و اصحاب رسانه به عنوان یک سرمایه بلندمدت
شورای مشورتی رسانهای: تشکیل شورایی از خبرنگاران و متخصصان رسانه برای مشاوره و ارائه بازخورد به روابط عمومی
دفتر نویسندگان (تولید محتوا): راهاندازی دفاتر تولید محتوا برای تأمین محتوای مستمر و باکیفیت برای رسانهها
اتاق خبر آنلاین (Online Newsroom): ایجاد پایگاه اطلاعرسانی آنلاین برای دسترسی سریع و آسان خبرنگاران به اخبار، تصاویر و اطلاعات سازمان
سفر رسانهای (Media Tour): ترتیب سفرهای خبری برای اصحاب رسانه به منظور آشنایی میدانی با فعالیتها و دستاوردهای سازمان
معرفی و تقدیر از خبرنگاران و رسانههای فعال: قدردانی از زحمات خبرنگاران و رسانههایی که پوشش منصفانه و حرفهای از سازمان داشتهاند
آییننامهها و دستورالعملهای ارتباطات رسانهای: تدوین قواعد و چارچوبهای شفاف برای تعامل با رسانهها به منظور جلوگیری از سوءتفاهم و ایجاد هماهنگی
این هفت تکنیک، یک جعبه ابزار کامل برای هر متخصص روابط عمومی است که میخواهد رابطهای پایدار، حرفهای و سودمند با رسانهها برقرار کند.
فصل چهارم به مباحث راهبردی و کلان مدیریت رسانهای اختصاص دارد. نویسنده در این فصل به تشریح مفاهیم زیر میپردازد:
کمپین و پویش رسانهای (Media Campaign): طراحی و اجرای برنامههای منسجم و هدفمند رسانهای برای دستیابی به اهداف مشخص
استراتژی رسانهای (Media Strategy): تعیین مسیر کلی و انتخاب کانالهای مناسب برای انتقال پیام به مخاطبان هدف
دیپلماسی رسانهای (Media Diplomacy): استفاده از ظرفیت رسانهها برای بهبود روابط بینالمللی و ایجاد تصویری مثبت از سازمان در سطح جهانی
توازن رسانهای (Media Balance): ایجاد تعادل در پوشش رسانهای میان پیامهای مثبت، منفی و خنثی
مدیریت رسانهای بحران (Crisis Media Management): تدوین برنامههای ارتباطی برای مقابله با بحرانهای رسانهای و کاهش آسیبهای ناشی از آنها
این فصل به مدیران و برنامهریزان روابط عمومی کمک میکند تا فعالیتهای رسانهای خود را از حالت روزمره و واکنشی خارج کرده و به سطحی استراتژیک و برنامهریزیشده ارتقا دهند.
آخرین فصل کتاب مدیریت ارتباطات رسانهای در روابط عمومی به اهمیت پژوهش و ارزیابی در حوزه رسانه میپردازد. بدون اندازهگیری، هیچ فعالیت ارتباطی تکمیل شده نیست. نویسنده در این فصل به موارد زیر اشاره میکند:
اهمیت پژوهش رسانهای: چرا پژوهش پیش از اجرای هر کمپین رسانهای و ارزیابی پس از آن ضروری است
بانک اطلاعات رسانهای (Media Database): ایجاد و نگهداری پایگاه داده جامع از رسانهها، خبرنگاران و حوزههای تخصصی آنها
رصد و پایش رسانهها (Media Monitoring): نظارت مستمر بر پوشش رسانهای سازمان و رقبا برای شناسایی فرصتها و تهدیدها
ارزیابی و تحلیل محتوای رسانهها (Media Content Analysis): تحلیل کمی و کیفی محتوای منتشر شده درباره سازمان برای سنجش اثربخشی پیامها
این فصل به متخصصان روابط عمومی کمک میکند تا فعالیتهای خود را بر اساس دادهها و شواهد علمی ارزیابی کرده و بازگشت سرمایه (ROI) خود را به مدیران ارشد اثبات کنند.
کتاب مدیریت ارتباطات رسانه ای در روابط عمومی از جهات متعددی با سایر آثار مشابه تفاوت دارد. نخست آنکه این کتاب نه صرفاً به «روابط با رسانه» (Media Relations) میپردازد، بلکه به «مدیریت ارتباطات رسانهای» میاندیشد؛ رویکردی که فراتر از روابط عمومی سنتی با خبرنگاران است و به برنامهریزی، استراتژی، دیپلماسی و ارزیابی نیز توجه دارد.
دوم آنکه نویسنده با نگاهی بومی و مبتنی بر تجربیات عملی در ایران، چالشها و فرصتهای خاص فضای رسانهای کشور را در نظر گرفته است. برخلاف بسیاری از کتابهای ترجمهای که مثالهای آنها از فرهنگ و ساختار رسانهای غرب اقتباس شده است، این کتاب با ارائه مثالهای بومی و قابل لمس برای مخاطب ایرانی، کاربردیتر و مؤثرتر است.
این کتاب برای گروههای زیر بسیار مفید و کاربردی است:
مدیران و کارشناسان روابط عمومی: که به دنبال ارتقای مهارتهای خود در زمینه ارتباط با رسانهها و مدیریت ارتباطات رسانهای هستند
دانشجویان رشتههای روابط عمومی، روزنامهنگاری و ارتباطات: که میخواهند با آخرین تکنیکها و روشهای ارتباط با رسانه آشنا شوند
اساتید و مدرسان دانشگاه: به عنوان یک منبع کمک آموزشی و مرجع
مدیران ارشد سازمانها: که میخواهند بدانند چگونه از ظرفیت رسانهها برای پیشبرد اهداف سازمانی استفاده کنند
تمامی کسانی که به نحوی با رسانهها و افکار عمومی سروکار دارند
| سرشناسه | : | سیدمحسنی، سیدشهاب، ۱۳۴۷ - |
| عنوان و نام پديدآور | : | مدیریت ارتباطات رسانه ای در روابط عمومی/نویسنده سیدشهاب سیدمحسنی ؛ ویرایش معصومه غضنفری. |
| مشخصات نشر | : | تهران: انتشارات کارگزار روابط عمومی، ۱۴۰۴. |
| مشخصات ظاهری | : | ۲۵۹ ص.: نمودار؛ ۱۴/۵×۲۱/۵سم. |
| شابک | : | ۳۲۰۰۰۰۰ ریال:978-622-8532-07-3 |
| وضعیت فهرست نویسی | : | فاپا |
| یادداشت | : | کتابنامه: ص.۲۴۹- ۲۵۹. |
| موضوع | : | روابط عمومی — مدیریت Public relations — Management رسانههای گروهی — روابط عمومی Mass media — Public relations |
| رده بندی کنگره | : | HD۵۹ |
| رده بندی دیویی | : | ۶۵۹/۲ |
| شماره کتابشناسی ملی | : | ۱۰۱۳۵۱۰۲ |
| اطلاعات رکورد کتابشناسی | : | فاپا |
کتاب مدیریت ارتباطات رسانه ای در روابط عمومیدارای کتابنامه در صفحات ۲۴۹ تا ۲۵۹ است و کلیه مباحث آن بر اساس آخرین منابع علمی و بهروز دنیا تدوین شده است.
کتاب مدیریت ارتباطات رسانه ای در روابط عمومی یک منبع جامع، کاربردی و بهروز برای تمام کسانی است که میخواهند رابطه خود با رسانهها را از حالت سنتی و روزمره خارج کرده و به سطحی استراتژیک و حرفهای ارتقا دهند. این کتاب با پوشش کامل مباحث نظری، تکنیکهای عملی، راهبردهای کلان و روشهای ارزیابی، یک جعبه ابزار کامل برای متخصصان و دانشجویان این حوزه فراهم میآورد.
اگر به دنبال کتابی هستید که شما را با اصول و فنون مدیریت ارتباطات رسانهای در روابط عمومی آشنا کند و مهارتهای عملی شما را در این زمینه ارتقا دهد، مطالعه کتاب مدیریت ارتباطات رسانه ای در روابط عمومی را به شما توصیه میکنیم. این کتاب به شما نشان میدهد که چگونه میتوانید با رسانهها به عنوان شریکی استراتژیک رفتار کنید و از این مشارکت برای رسیدن به اهداف سازمانی استفاده نمایید.
کلیه حقوق این سایت برای “فیوچرمدیا” محفوظ می باشد