کتاب فتوژورنالیسم/ نویسنده کنت کوبر/ انتشارات دفتر توسعه آموزش رسانه

کتاب فتوژورنالیسم کنت کوبر | آموزش عکاسی خبری و مطبوعاتی

کتاب «فتوژورنالیسم» نوشته کنت کوبر با ترجمه اسماعیل عباسی، یکی از منابع آموزشی حوزه عکاسی خبری و عکاسی مطبوعاتی است. کتاب فتوژورنالیسم به عکاس خبری نه فقط به عنوان یک عکاس، بلکه به عنوان یک روزنامه نگار تصویری نگاه می کند؛ فردی که به جای قلم، دوربین را برای روایت رویدادها به کار می گیرد.

در کتاب فتوژورنالیسم موضوعاتی مانند ویژگی عکس خبری، تفاوت عکس های فتوژورنالیستی با دیگر گونه های عکاسی، ثبت واکنش ها، اهمیت لحظه مناسب، قواعد عکاسی خبری، عکاسی ورزشی، ویرایش عکس و تاریخ عکاسی خبری بررسی می شوند.

این کتاب برای عکاسان خبری، روزنامه نگاران، خبرنگاران، دبیران عکس، دانشجویان عکاسی و روزنامه نگاری و افرادی که به روایت تصویری رویدادها علاقه دارند، قابل استفاده است.

کتاب فتوژورنالیسم درباره چیست؟

فتوژورنالیسم یا عکاسی خبری، نقطه تلاقی روزنامه نگاری و عکاسی است.

در این حوزه، عکس فقط برای زیبایی یا ثبت یک منظره گرفته نمی شود. عکس باید بخشی از یک رویداد را روایت کند، اطلاعات منتقل کند و به مخاطب در فهم بهتر اتفاق کمک کند.

همین ویژگی باعث می شود عکاس خبری را بتوان نوعی گزارشگر دانست.

با این تفاوت که ابزار اصلی او برای روایت، تصویر است.

کتاب فتوژورنالیسم نیز با همین نگاه، درباره رابطه میان خبرنگاری و عکاسی مطبوعاتی صحبت می کند و تلاش دارد نشان دهد یک عکس خبری حرفه ای چه ویژگی هایی دارد.

فتوژورنالیسم چیست؟

فتوژورنالیسم یا Photojournalism را می توان روزنامه نگاری با تصویر تعریف کرد.

هدف اصلی در عکاسی خبری، روایت یا مستندسازی یک رویداد خبری از طریق عکس است.

عکاس خبری باید بتواند از میان لحظه های متعدد یک رویداد، تصویری را ثبت کند که بخش مهمی از اتفاق را به مخاطب منتقل کند.

گاهی یک عکس خبری می تواند به اندازه یک گزارش طولانی اطلاعات یا احساس منتقل کند.

همین قدرت تصویر است که فتوژورنالیسم را به بخش مهمی از روزنامه نگاری تبدیل کرده است.

تفاوت فتوژورنالیسم و عکاسی معمولی چیست؟

همه عکس ها فتوژورنالیسم نیستند.

ممکن است یک عکس از نظر نور، ترکیب بندی و زیبایی بصری بسیار خوب باشد، اما کارکرد خبری نداشته باشد.

در فتوژورنالیسم، ارتباط عکس با یک رویداد واقعی اهمیت اساسی دارد.

عکس خبری باید اطلاعاتی درباره یک اتفاق، شخص، موقعیت یا مسئله اجتماعی منتقل کند.

بنابراین عکاس خبری علاوه بر مهارت فنی در عکاسی، باید توانایی تشخیص سوژه و ارزش خبری را نیز داشته باشد.

همین ویژگی فتوژورنالیسم را به روزنامه نگاری نزدیک می کند.

برای درک بهتر مفهوم ارزش خبری و انتخاب رویداد، خبرنویسی پیشرفته به زبان ساده می تواند مکمل مفیدی برای این بحث باشد.

عکاس خبری؛ خبرنگاری با دوربین

یکی از مهم ترین ایده های کتاب فتوژورنالیسم این است که عکاس خبری صرفا فردی نیست که در محل رویداد عکس می گیرد.

او باید مانند خبرنگار فکر کند.

باید بفهمد چه اتفاقی در حال رخ دادن است، کدام لحظه اهمیت بیشتری دارد، چه فردی در مرکز رویداد قرار دارد و مخاطب برای فهم داستان به چه تصویری نیاز دارد.

به همین دلیل، فتوژورنالیست باید علاوه بر دانش عکاسی، درک مناسبی از خبر و روزنامه نگاری داشته باشد.

این نکته باعث می شود کتاب فتوژورنالیسم فقط برای دانشجویان عکاسی مناسب نباشد و خبرنگاران و روزنامه نگاران نیز بتوانند از آن استفاده کنند.

پیوند عکس و نوشته در روزنامه نگاری

یکی از مفاهیم مهم در معرفی کتاب فتوژورنالیسم، پیوند میان عکس و نوشته است.

گزارش خبری وقتی با تصویر مناسب همراه شود می تواند قدرت بیشتری پیدا کند.

متن اطلاعات و زمینه را ارائه می دهد و تصویر بخشی از واقعیت را مستقیما مقابل مخاطب قرار می دهد.

اما عکس و متن نباید صرفا تکرار یکدیگر باشند.

یک عکس حرفه ای باید اطلاعات یا احساسی به گزارش اضافه کند که متن به تنهایی قادر به انتقال آن نیست.

در روزنامه نگاری حرفه ای، تصویر می تواند بخش مستقلی از روایت باشد.

عکس خبری خوب چه ویژگی هایی دارد؟

کتاب فتوژورنالیسم به ویژگی های عکس های گیرا و موثر توجه می کند.

یک عکس خبری خوب باید فقط زیبا نباشد؛ بلکه باید چیزی درباره رویداد بگوید.

زمان بندی در این میان بسیار مهم است.

گاهی تفاوت میان یک عکس معمولی و یک عکس خبری ماندگار، فقط چند ثانیه است.

عکاس باید بتواند لحظه ای را تشخیص دهد که کنش، واکنش یا احساس اصلی یک رویداد در آن آشکار می شود.

به همین دلیل، سرعت تصمیم گیری یکی از مهم ترین مهارت های فتوژورنالیست است.

اهمیت لحظه در فتوژورنالیسم

خبر منتظر عکاس نمی ماند.

در بسیاری از رویدادها، لحظه اصلی فقط یک بار اتفاق می افتد.

عکاس ورزشی ممکن است فقط چند ثانیه برای ثبت لحظه گل فرصت داشته باشد.

عکاس یک حادثه ممکن است با موقعیتی روبه رو شود که تکرار نمی شود.

فتوژورنالیست باید بتواند پیش بینی کند چه اتفاقی ممکن است رخ دهد و برای ثبت آن آماده باشد.

این موضوع باعث می شود عکاسی خبری با برخی شاخه های کنترل شده تر عکاسی تفاوت داشته باشد.

در استودیو می توان نور یا موقعیت سوژه را دوباره تنظیم کرد.

در یک رویداد خبری، چنین فرصتی همیشه وجود ندارد.

عکاسی از واکنش ها

گاهی مهم ترین عکس یک رویداد، خود اتفاق اصلی نیست.

ممکن است واکنش افراد به آن اتفاق، داستان بسیار قوی تری ایجاد کند.

چهره تماشاگران پس از یک مسابقه، واکنش خانواده ها در یک حادثه یا رفتار مردم در برابر یک رویداد اجتماعی می تواند اطلاعات زیادی درباره ابعاد انسانی یک خبر منتقل کند.

کتاب فتوژورنالیسم به عکاسی از واکنش ها نیز توجه دارد.

این نگاه به عکاس کمک می کند فقط مرکز رویداد را نبیند و محیط و واکنش اطراف را نیز بخشی از داستان بداند.

فتوژورنالیسم و روایت داستان

یک عکس می تواند خبر بدهد، اما مجموعه عکس ها می توانند داستان بسازند.

در گزارش تصویری، عکاس تلاش می کند از طریق چند تصویر، مخاطب را با مراحل مختلف یک موضوع همراه کند.

این تصاویر باید در کنار هم اطلاعات بیشتری تولید کنند.

یک نمای کلی می تواند محیط را نشان دهد.

نمای نزدیک می تواند احساس یک فرد را ثبت کند.

جزئیات می توانند بخش هایی از داستان را آشکار کنند که در تصویر عمومی دیده نمی شوند.

به همین دلیل، فتوژورنالیسم به مفهوم روایت بسیار نزدیک است.

اگر به روایت در روزنامه نگاری علاقه دارید، گزارش نویسی داستانی روایی می تواند مکمل مهمی برای مطالعه فتوژورنالیسم باشد.

عکاسی ورزشی در کتاب فتوژورنالیسم

عکاسی ورزشی یکی از موضوعات مطرح شده در کتاب فتوژورنالیسم است.

این حوزه نمونه خوبی برای نشان دادن اهمیت سرعت، پیش بینی و زمان بندی است.

عکاس ورزشی باید بازی را بفهمد.

اگر نداند حرکت بعدی بازیکن یا مسیر احتمالی اتفاق چیست، ممکن است لحظه اصلی را از دست بدهد.

بنابراین فتوژورنالیسم فقط به تنظیمات دوربین محدود نیست.

شناخت موضوعی که عکاس در حال پوشش آن است نیز اهمیت دارد.

این اصل در بسیاری از حوزه های دیگر عکاسی خبری نیز صادق است.

ویرایش عکس در عکاسی خبری

ویرایش عکس یکی دیگر از موضوعاتی است که در کتاب فتوژورنالیسم مطرح می شود.

عکاس ممکن است از یک رویداد ده ها یا صدها عکس ثبت کند، اما همه آنها قابل انتشار نیستند.

باید بهترین تصویر انتخاب شود.

این انتخاب فقط بر اساس زیبایی انجام نمی شود.

عکس باید از نظر خبری نیز بهترین روایت را ارائه کند.

بنابراین ویرایش عکس در فتوژورنالیسم شامل انتخاب، مقایسه و ارزیابی تصاویر است.

دبیر عکس و عکاس باید تشخیص دهند کدام تصویر بیشترین ارزش خبری و روایی را دارد.

فتوژورنالیسم و سوژه یابی

عکاس خبری نیز مانند خبرنگار به سوژه نیاز دارد.

گاهی سوژه کاملا مشخص است؛ مثلا یک مسابقه، حادثه یا نشست رسمی.

اما در بسیاری از موارد، عکس مهم زمانی ثبت می شود که عکاس بتواند در دل زندگی روزمره یک مسئله خبری یا اجتماعی را تشخیص دهد.

بنابراین سوژه یابی فقط مهارت خبرنگار متنی نیست.

فتوژورنالیست نیز باید نگاه خبری داشته باشد.

در این زمینه، سوژه یابی در رسانه های خبری  ارتباط موضوعی مستقیمی با فتوژورنالیسم دارد و می تواند نگاه عکاس را در تشخیص سوژه تقویت کند.

فتوژورنالیسم و روزنامه نگاری شهروندی

گسترش تلفن های هوشمند یکی از بزرگ ترین تغییرات در ثبت تصویری رویدادها بوده است.

امروز اولین تصویر یک حادثه ممکن است توسط یک عکاس حرفه ای ثبت نشود.

شهروندی که در محل حضور دارد می تواند در همان لحظه عکس یا ویدیو تهیه کند و آن را در شبکه اجتماعی منتشر کند.

اما همین شرایط تفاوت میان «ثبت تصویر» و «فتوژورنالیسم حرفه ای» را نیز مهم تر کرده است.

عکاس خبری باید بتواند روایت کند، انتخاب کند، زمینه را بشناسد و نسبت به مسئولیت حرفه ای خود آگاه باشد.

فتوژورنالیسم در عصر شبکه های اجتماعی

شبکه های اجتماعی نحوه مصرف عکس خبری را نیز تغییر داده اند.

در گذشته بسیاری از عکس های خبری ابتدا توسط روزنامه، مجله یا خبرگزاری منتشر می شدند.

امروز تصویر ممکن است در همان لحظه وقوع یک رویداد وارد شبکه اجتماعی شود و در مدت کوتاهی بازنشر گسترده پیدا کند.

این سرعت، رقابت عکاسان خبری را افزایش داده است.

اما همزمان مسئله اعتبار، زمینه و اصالت تصویر نیز اهمیت بیشتری پیدا کرده است.

برای شناخت محیط جدید فعالیت خبرنگاران، روزنامه نگاری در رسانه های اجتماعی  و روزنامه نگاری سایبر  مکمل های خوبی برای کتاب فتوژورنالیسم هستند.

تاریخ عکاسی خبری

کتاب فتوژورنالیسم بخشی از مباحث خود را به تاریخچه عکاسی خبری اختصاص می دهد.

شناخت تاریخ این حوزه کمک می کند بفهمیم چگونه تصویر به تدریج به یکی از اجزای اصلی رسانه های خبری تبدیل شده است.

تغییر ابزارهای عکاسی، سبک تر شدن دوربین ها، افزایش سرعت ثبت تصویر و سپس ظهور عکاسی دیجیتال، نقش مهمی در تحول حرفه عکاسی خبری داشته اند.

اما با وجود تغییر ابزارها، مسئله اصلی همچنان ثابت مانده است:

عکاس خبری باید بتواند لحظه ای معنادار از واقعیت را انتخاب و ثبت کند.

آیا فتوژورنالیسم فقط برای عکاسان است؟

خیر.

کتاب فتوژورنالیسم طبیعتا برای عکاسان خبری اهمیت زیادی دارد، اما خبرنگاران و روزنامه نگاران نیز می توانند از آن استفاده کنند.

خبرنگار امروز در بسیاری از موقعیت ها باید تصویر نیز تولید کند.

رسانه های آنلاین و شبکه های اجتماعی نیز نیاز به مهارت های چندرسانه ای را بیشتر کرده اند.

در نتیجه، شناخت اصول تصویر برای روزنامه نگاران مزیت حرفه ای مهمی است.

برای خبرنگارانی که با تلفن همراه کار می کنند، خبرنگاری موبایلی یکی از نزدیک ترین مسیرهای مطالعاتی بعدی است.

فتوژورنالیسم اصول روایت تصویری را توضیح می دهد و خبرنگاری موبایلی این روایت را به ابزارهای جدیدتر تولید خبر نزدیک می کند.

این کتاب برای چه کسانی مناسب است؟

کتاب فتوژورنالیسم برای عکاسان خبری، عکاسان مستند، خبرنگاران، روزنامه نگاران، دبیران عکس، دانشجویان عکاسی، دانشجویان روزنامه نگاری و دانشجویان علوم ارتباطات مناسب است.

تولیدکنندگان محتوای رسانه ای نیز می توانند از مفاهیم این کتاب استفاده کنند.

همچنین کارشناسان روابط عمومی که مسئول پوشش تصویری رویدادها و فعالیت های سازمان هستند، می توانند با شناخت اصول فتوژورنالیسم کیفیت تولید محتوای تصویری خود را افزایش دهند.

کاربرد فتوژورنالیسم برای روابط عمومی

تصویر در روابط عمومی فقط برای پر کردن فضای خبر نیست.

عکس سازمانی می تواند به اندازه متن خبر در شکل گیری برداشت مخاطب نقش داشته باشد.

اما مشکل بسیاری از روابط عمومی ها این است که عکاسی را صرفا به ثبت چند تصویر رسمی از مدیران، جلسات و مراسم محدود می کنند.

فتوژورنالیسم نگاه متفاوتی پیشنهاد می کند.

عکاس باید بتواند «داستان» را پیدا کند.

به جای اینکه فقط مدیر پشت تریبون را ثبت کند، می تواند واکنش مخاطبان، جزئیات محیط، ارتباط میان افراد و لحظه های انسانی یک رویداد را نیز ببیند.

در نتیجه، روابط عمومی از عکس تشریفاتی فاصله می گیرد و به سمت روایت تصویری حرکت می کند.

از عکس مراسم تا روایت تصویری سازمان

یکی از مهم ترین درس های فتوژورنالیسم برای روابط عمومی این است که هر رویداد سازمانی ظرفیت یک داستان تصویری دارد.

فرض کنید سازمان یک پروژه اجتماعی اجرا کرده است.

روابط عمومی می تواند فقط چند عکس از مدیران در مراسم افتتاحیه منتشر کند.

یا می تواند تاثیر پروژه بر افراد، محیط، فرایند اجرا و واکنش مخاطبان را در قالب مجموعه ای از تصاویر روایت کند.

انتخاب دوم بسیار نزدیک تر به منطق فتوژورنالیسم است.

این مهارت زمانی موثرتر می شود که در کنار شناخت استراتژی ارتباطی، مخاطب، رسانه و تولید محتوا قرار گیرد.

دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا می تواند این حلقه را کامل کند؛ یعنی کمک کند بدانید یک تصویر یا گزارش تصویری را برای چه مخاطبی، با چه پیام و در چه چارچوب ارتباطی تولید و منتشر کنید.

فتوژورنالیسم به شما می آموزد چگونه با تصویر روایت کنید؛ روابط عمومی حرفه ای باید مشخص کند چه روایتی، برای چه مخاطبی و با چه هدفی ساخته شود.

[مشاهده سرفصل ها و ثبت نام دوره آموزش روابط عمومی]

چرا کتاب فتوژورنالیسم را بخوانیم؟

کتاب فتوژورنالیسم میان دو حوزه عکاسی و روزنامه نگاری پل ایجاد می کند.

این کتاب نشان می دهد که عکاس خبری صرفا ثبت کننده تصویر نیست، بلکه بخشی از فرایند روایت خبر است.

موضوعاتی مانند ویژگی عکس خبری، ثبت واکنش ها، اهمیت لحظه مناسب، عکاسی ورزشی، ویرایش عکس و تاریخ عکاسی خبری باعث می شوند مخاطب با ابعاد مختلف حرفه فتوژورنالیسم آشنا شود.

برای افرادی که قصد فعالیت در رسانه دارند، این کتاب می تواند در کنار منابع خبرنویسی، گزارش و خبرنگاری، نگاه تصویری را به مهارت های حرفه ای آنها اضافه کند.

مشخصات کتاب فتوژورنالیسم

تفاوت نسخه های کتاب فتوژورنالیسم

کتاب فتوژورنالیسم در ایران در نسخه ها و چاپ های متفاوتی منتشر شده است.

نسخه ای که مشخصات آن در این صفحه مبنا قرار گرفته، جلد دوم، چاپ اول دفتر مطالعات و برنامه ریزی رسانه ها در سال ۱۳۹۰ با ۳۷۶ صفحه و شابک 978-964-9934-18-1 است.

در سال های بعد مجموعه فتوژورنالیسم به صورت دو جلدی و با ناشر و شابک متفاوت نیز منتشر شده است. بنابراین هنگام جستجو یا خرید کتاب باید به ناشر، تعداد جلدها و شابک نسخه توجه کرد.

سوالات متداول درباره فتوژورنالیسم

فتوژورنالیسم چیست؟

فتوژورنالیسم یا عکاسی خبری، استفاده از عکس برای روایت، مستندسازی و اطلاع رسانی درباره رویدادهای خبری است.

کتاب فتوژورنالیسم نوشته چه کسی است؟

کنت کوبر نویسنده کتاب فتوژورنالیسم است و اسماعیل عباسی آن را به فارسی ترجمه کرده است.

موضوع کتاب فتوژورنالیسم چیست؟

کتاب درباره عکاسی خبری و مطبوعاتی است و موضوعاتی مانند ویژگی عکس خبری، ثبت واکنش ها، اهمیت لحظه مناسب، عکاسی ورزشی، ویرایش عکس و تاریخ عکاسی خبری را بررسی می کند.

تفاوت فتوژورنالیسم و عکاسی معمولی چیست؟

در فتوژورنالیسم هدف اصلی عکس، روایت یا اطلاع رسانی درباره یک رویداد واقعی و دارای ارزش خبری است؛ در حالی که بسیاری از گونه های دیگر عکاسی الزاما چنین کارکردی ندارند.

فتوژورنالیست کیست؟

فتوژورنالیست یا عکاس خبری فردی است که با استفاده از دوربین، رویدادهای خبری را ثبت و روایت می کند و از این منظر می توان او را نوعی روزنامه نگار تصویری دانست.

کتاب فتوژورنالیسم برای چه کسانی مناسب است؟

عکاسان خبری و مستند، خبرنگاران، روزنامه نگاران، دبیران عکس، دانشجویان عکاسی و روزنامه نگاری و کارشناسان رسانه از مخاطبان اصلی این کتاب هستند.

آیا فتوژورنالیسم برای خبرنگاران هم مفید است؟

بله. خبرنگاران به ویژه در رسانه های آنلاین و خبرنگاری موبایلی بیش از گذشته با تولید تصویر مواجه هستند و شناخت اصول عکاسی خبری می تواند مهارت حرفه ای آنها را افزایش دهد.

کتاب فتوژورنالیسم چند صفحه دارد؟

نسخه جلد دوم دفتر مطالعات و برنامه ریزی رسانه ها که در این صفحه معرفی شده، ۳۷۶ صفحه دارد.

آیا فتوژورنالیسم برای روابط عمومی کاربرد دارد؟

بله. روابط عمومی می تواند از اصول فتوژورنالیسم برای پوشش تصویری رویدادها، تهیه گزارش تصویری و حرکت از عکس های صرفا تشریفاتی به سمت روایت تصویری فعالیت های سازمان استفاده کند.

جمع بندی

کتاب فتوژورنالیسم نوشته کنت کوبر با ترجمه اسماعیل عباسی، اثری آموزشی درباره عکاسی خبری و نقش تصویر در روزنامه نگاری است.

کتاب فتوژورنالیسم نشان می دهد که عکاس خبری تنها یک عکاس نیست؛ بلکه روزنامه نگاری است که دوربین را به ابزار روایت تبدیل می کند.

ویژگی عکس خبری، اهمیت لحظه مناسب، عکاسی از واکنش ها، عکاسی ورزشی، ویرایش عکس و تاریخ عکاسی خبری از جمله محورهای مورد توجه این اثر هستند.

اگر قصد دارید مسیر مطالعاتی خود را در حوزه خبرنگاری ادامه دهید، کتاب های خبرنگاری  و کتاب های روزنامه نگاری منابع مرتبط بیشتری در اختیار شما قرار می دهند.

و اگر می خواهید مهارت روایت تصویری را در ارتباطات سازمانی به کار بگیرید، دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا  می تواند حلقه اتصال میان تولید محتوای حرفه ای و مدیریت ارتباطات باشد.