کتاب «شیوه نامه روزنامه نگاری» نوشته مجید رضاییان، یک منبع آموزشی و کاربردی برای یادگیری اصول و مهارت های حرفه ای روزنامه نگاری است. این کتاب حاصل تحقیق، مطالعه و تجربه حرفه ای نویسنده در حوزه روزنامه نگاری است و تلاش می کند به جای آموزش صرف مفاهیم نظری، برای فرم های اصلی روزنامه نگاری دستورالعمل های مشخص و قابل استفاده ارائه کند.
در کتاب شیوه نامه روزنامه نگاری، موضوعاتی مانند ارزش های خبری، عناصر خبر، خبرنویسی، گزارش نویسی، مصاحبه، یادداشت نویسی، مقاله نویسی، نقدنویسی، تیترنویسی، عکاسی خبری و فتوژورنالیسم مورد توجه قرار گرفته اند. وجود پرسش و تمرین در پایان فصل ها نیز نشان می دهد که کتاب با رویکرد آموزشی و مهارت محور تدوین شده است.
اگر به دنبال آموزش روزنامه نگاری، اصول خبرنویسی، گزارش نویسی، مصاحبه خبری، تیترنویسی و مهارت های خبرنگاری هستید، شیوه نامه روزنامه نگاری یکی از کتاب های تخصصی فارسی در این حوزه است.
کتاب شیوه نامه روزنامه نگاری با یک دغدغه حرفه ای مهم شکل گرفته است: روزنامه نگاری نباید به بازنویسی اظهارات و انبوه خبرهای «وی گفت» و «وی افزود» محدود شود.
روزنامه نگار باید بتواند تولید کند.
خبر بنویسد، گزارش تهیه کند، مصاحبه انجام دهد، یادداشت و مقاله بنویسد، نقد کند، تیتر مناسب انتخاب کند و از تصویر به صورت حرفه ای استفاده کند.
شیوه نامه روزنامه نگاری تلاش می کند برای این فعالیت ها قواعد و دستورالعمل های کاربردی ارائه کند.
به همین دلیل، این اثر را می توان بیشتر از یک کتاب نظری، نوعی راهنمای عملی روزنامه نگاری دانست.
اگر در ابتدای مسیر یادگیری این حرفه هستید، آموزش روزنامه نگاری می تواند در کنار شیوه نامه روزنامه نگاری یک مسیر مطالعاتی مناسب برای یادگیری مبانی این حرفه ایجاد کند.
یکی از نکات مهم در معرفی این کتاب، انتقاد از کاهش «تولید» در روزنامه نگاری است.
بخشی از محتوای رسانه ها گاهی به انتقال مجموعه ای از اظهارنظرها محدود می شود؛ فردی چیزی می گوید، دیگری پاسخ می دهد و خبرنگار مجموعه این گفته ها را کنار یکدیگر قرار می دهد.
اما روزنامه نگاری حرفه ای فراتر از این الگو است.
روزنامه نگار باید بتواند سوژه پیدا کند، اطلاعات جمع آوری کند، منابع را بررسی کند، پرسش مناسب بپرسد، ساختار درست را برای روایت انتخاب کند و محتوایی تولید کند که برای مخاطب ارزش افزوده داشته باشد.
کتاب شیوه نامه روزنامه نگاری دقیقا با تاکید بر همین مفهوم «تولید» شکل گرفته است.
براساس معرفی منتشرشده از کتاب، شیوه نامه روزنامه نگاری در ۱۱ فصل تنظیم شده و مجموعه ای از فرم ها و مهارت های اصلی حرفه روزنامه نگاری را پوشش می دهد.
از جمله موضوعات مطرح شده در کتاب می توان به ارزش های خبری، عناصر خبر، خبرنویسی، انواع گزارش، مصاحبه، یادداشت نویسی، مقاله نویسی، نقدنویسی، تیترنویسی، عکاسی خبری و فتوژورنالیسم اشاره کرد.
بنابراین مخاطب با کتابی مواجه است که مراحل مختلف تولید محتوای روزنامه نگارانه را در کنار یکدیگر قرار می دهد.
این ویژگی برای دانشجویان روزنامه نگاری اهمیت دارد؛ زیرا به جای مطالعه پراکنده هر مهارت، می توانند تصویری یکپارچه تر از فرم های اصلی تولید در رسانه به دست آورند.
یکی از مباحث پایه کتاب، ارزش های خبری است.
خبرنگار هر روز با تعداد زیادی رویداد روبه رو می شود، اما همه رویدادها ارزش یکسانی برای تبدیل شدن به خبر ندارند.
روزنامه نگار باید بتواند تشخیص دهد کدام موضوع اهمیت بیشتری دارد و چرا یک اتفاق برای مخاطب ارزش خبری پیدا می کند.
شناخت ارزش های خبری در انتخاب سوژه، تنظیم خبر و حتی تعیین زاویه گزارش تاثیر دارد.
به همین دلیل، یادگیری روزنامه نگاری از شناخت «چه چیزی خبر است؟» آغاز می شود.
در شیوه نامه روزنامه نگاری نیز بخشی با محور تشخیص و به کارگیری ارزش خبری در نظر گرفته شده است.
پس از تشخیص ارزش خبری، خبرنگار باید اطلاعات لازم درباره رویداد را جمع آوری کند.
عناصر خبر به خبرنگار کمک می کنند ابعاد اصلی رویداد را فراموش نکند.
چه کسی؟ چه چیزی؟ کجا؟ چه زمانی؟ چرا؟ و چگونه؟
اما عنصرشناسی فقط حفظ کردن چند پرسش نیست.
خبرنگار باید تشخیص دهد کدام عنصر در یک رویداد اهمیت بیشتری دارد و اطلاعات را چگونه در متن خبر سازماندهی کند.
شیوه نامه روزنامه نگاری به عنصرشناسی و نحوه کاربرد و چیدمان اطلاعات در خبر نیز توجه دارد.
خبرنویسی یکی از مهم ترین مهارت های پایه خبرنگاری است و بخش مهمی از کتاب شیوه نامه روزنامه نگاری به همین موضوع اختصاص دارد.
خبرنگار باید بتواند اطلاعات پراکنده را به یک متن خبری روشن، دقیق و قابل فهم تبدیل کند.
انتخاب اطلاعات مهم، نوشتن لید، سازماندهی متن، استفاده درست از واژگان و انتخاب ساختار مناسب، همگی بخشی از مهارت خبرنویسی هستند.
کتاب شیوه نامه روزنامه نگاری به سبک های سنتی و نوین خبرنویسی و کاربرد واژگان نیز می پردازد.
برای تکمیل این بخش، وبینار آموزش خبرنویسی رو به صورت رایگان تماشا کنید زیرا مخاطبی که از شیوه نامه روزنامه نگاری وارد بحث خبرنویسی می شود، می تواند آموزش تخصصی تر این مهارت را در آن کتاب دنبال کند.
یکی از تفاوت های مهم خبرنگار حرفه ای با بازنشرکننده محتوا، توانایی تولید خبر است.
خبرنگار نباید فقط منتظر بماند یک مقام یا سازمان چیزی بگوید تا گفته های او را منتشر کند.
روزنامه نگاری حرفه ای با سوژه یابی، پرسشگری، مشاهده، تحقیق، مصاحبه و بررسی منابع شکل می گیرد.
به همین دلیل، مطالعه کتاب سوژه یابی در رسانه های خبری مکمل بسیار مناسبی برای شیوه نامه روزنامه نگاری است.
شیوه نامه قواعد تولید را آموزش می دهد و سوژه یابی به خبرنگار کمک می کند بداند این فرایند تولید را از کجا آغاز کند.
گزارش یکی از مهم ترین فرم های روزنامه نگاری است و امکان پرداخت عمیق تر به یک موضوع را فراهم می کند.
در یک گزارش حرفه ای، خبرنگار فقط پاسخ نمی دهد که چه اتفاقی افتاده است.
او ممکن است به سراغ چرایی، چگونگی، پیامدها، زمینه ها و دیدگاه های مختلف درباره یک موضوع برود.
در معرفی محتوای شیوه نامه روزنامه نگاری، از گزارش خبری و همچنین گزارش توصیفی، تحلیلی و تحقیقی به عنوان فرم های مورد توجه کتاب یاد شده است.
این موضوع اهمیت زیادی دارد؛ زیرا یکی از اهداف اصلی کتاب، فاصله گرفتن از روزنامه نگاری مبتنی بر نقل قول های پی در پی و حرکت به سمت تولید محتوای حرفه ای تر است.
برای مطالعه تخصصی تر این مهارت، گزارشگری برای روزنامه نگاران کتاب مناسبی است.
گزارش تحقیقی از خبرنگار می خواهد از سطح رویداد عبور کند.
در چنین گزارشی، روزنامه نگار باید اطلاعات جمع آوری کند، اسناد را بررسی کند، با منابع مختلف گفت وگو کند و ارتباط میان داده ها را پیدا کند.
همین ویژگی باعث می شود گزارش تحقیقی یکی از مهم ترین اشکال تولید حرفه ای در روزنامه نگاری باشد.
تاکید شیوه نامه روزنامه نگاری بر گزارش تحلیلی و تحقیقی نشان می دهد که هدف کتاب صرفا آموزش نوشتن خبر کوتاه نیست.
مخاطب باید بتواند از مرحله اطلاع رسانی ساده عبور کند و به تولید محتوای عمیق تر برسد.
همه گزارش ها قرار نیست مجموعه ای خشک از اطلاعات باشند.
در برخی موضوعات، روایت می تواند به خبرنگار کمک کند واقعیت را به شکلی منسجم تر و قابل دنبال کردن برای مخاطب ارائه دهد.
شخصیت، موقعیت، جزئیات و ترتیب روایت می توانند در ساخت یک گزارش تاثیرگذار نقش داشته باشند.
اگر این بخش از روزنامه نگاری برای شما جذاب است، گزارش نویسی داستانی روایی ادامه بسیار مناسبی برای مطالعه بعد از شیوه نامه روزنامه نگاری است.
مصاحبه یکی دیگر از فرم های اصلی تولید در روزنامه نگاری است که در کتاب شیوه نامه روزنامه نگاری مورد توجه قرار گرفته است.
مصاحبه حرفه ای فقط پرسیدن چند سوال از یک فرد نیست.
خبرنگار باید پیش از مصاحبه تحقیق کند، موضوع را بشناسد، پرسش های مناسب طراحی کند، پاسخ ها را دنبال کند و در صورت لزوم پرسش های تکمیلی بپرسد.
در معرفی کتاب، مصاحبه خبری و مصاحبه عمقی در میان فرم های مورد بحث قرار گرفته اند.
یک گزارش خوب با تیتر ضعیف می تواند بخش مهمی از مخاطبان خود را از دست بدهد.
تیتر باید در کوتاه ترین شکل ممکن، مخاطب را با موضوع اصلی محتوا روبه رو کند و در عین حال دقیق و متناسب با متن باشد.
در محیط وب، تیتر علاوه بر مخاطب انسانی با موتور جستجو، شبکه اجتماعی و نحوه نمایش محتوا در پلتفرم ها نیز ارتباط پیدا می کند.
به همین دلیل، تیترنویسی امروز فقط مهارت صفحه اول روزنامه نیست.
شیوه نامه روزنامه نگاری تیترنویسی را نیز در مجموعه مهارت های حرفه ای خود قرار داده است.
برای آموزش تخصصی این بخش، تیترنویسی در وب می تواند مخاطب را از اصول عمومی تیتر به الزامات تیتر در رسانه آنلاین هدایت کند.
روزنامه نگاری فقط خبر و گزارش نیست.
یادداشت، مقاله و نقد نیز از فرم هایی هستند که در رسانه ها مورد استفاده قرار می گیرند و هرکدام قواعد خاص خود را دارند.
تفاوت میان خبر و نظر، ساخت استدلال، انتخاب زاویه و شیوه ارائه تحلیل از جمله موضوعاتی هستند که روزنامه نگار هنگام ورود به فرم های غیرخبری باید به آنها توجه کند.
کتاب شیوه نامه روزنامه نگاری این فرم ها را نیز در کنار تولیدات خبری قرار داده است.
برای مخاطبانی که می خواهند مهارت مقاله نویسی را جداگانه دنبال کنند، شیوه های مقاله نویسی یک کتاب کاملا مرتبط برای ادامه مطالعه است.
روزنامه نگاری فقط با کلمه انجام نمی شود.
عکس می تواند خود یک روایت خبری باشد و گاهی اطلاعاتی منتقل کند که متن به تنهایی قادر به انتقال آن نیست.
انتخاب سوژه، لحظه ثبت تصویر، ترکیب بندی و ارتباط عکس با رویداد از موضوعات مهم عکاسی خبری هستند.
کتاب شیوه نامه روزنامه نگاری به فتوژورنالیسم حرفه ای نیز توجه دارد و به همین دلیل دامنه آموزش آن از نوشتن فراتر می رود.
این ویژگی در محیط رسانه ای امروز اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا تصویر و ویدیو بخش بزرگی از مصرف محتوای خبری را تشکیل می دهند.
یکی از ویژگی های آموزشی مهم کتاب، وجود پرسش و تمرین در پایان فصل ها است.
این ساختار کمک می کند خواننده فقط با قواعد نظری مواجه نباشد.
در مهارت هایی مانند خبرنویسی، گزارش نویسی، مصاحبه و تیترنویسی، مطالعه به تنهایی کافی نیست.
فرد باید بنویسد، تمرین کند، اشتباه کند و متن خود را دوباره اصلاح کند.
وجود تمرین در شیوه نامه روزنامه نگاری با ماهیت مهارت محور کتاب هماهنگ است و آن را برای استفاده آموزشی مناسب تر می کند.
بله. یکی از مزایای ساختار کتاب این است که از مفاهیم پایه مانند ارزش های خبری و عناصر خبر شروع می کند و سپس به فرم های مختلف تولید روزنامه نگارانه می رسد.
بنابراین دانشجوی روزنامه نگاری یا خبرنگار تازه کار می تواند از آن برای ایجاد یک چارچوب اولیه استفاده کند.
در عین حال، بخش هایی مانند گزارش تحلیلی و تحقیقی، مصاحبه عمقی، نقدنویسی و فتوژورنالیسم باعث می شوند کتاب صرفا محدود به آموزش مقدماتی نباشد.
اگر در ابتدای مسیر حرفه ای هستید، مطالعه چگونه روزنامه نگار شویم نیز می تواند در کنار شیوه نامه روزنامه نگاری مسیر مطالعاتی کامل تری ایجاد کند.
اگرچه اصولی مانند ارزش خبری، عنصرشناسی، مصاحبه و گزارش نویسی همچنان پایه های حرفه هستند، محیط فعالیت روزنامه نگار تغییر کرده است.
خبرنگار امروز علاوه بر رسانه چاپی با وب سایت، شبکه اجتماعی، تلفن همراه و قالب های چندرسانه ای نیز مواجه است.
سرعت انتشار افزایش یافته و رقابت برای جلب توجه مخاطب شدیدتر شده است.
اما همین سرعت، نیاز به مهارت حرفه ای را کمتر نمی کند.
اتفاقا در محیطی که هر فرد می تواند محتوا منتشر کند، توانایی تولید خبر دقیق، گزارش عمیق و مصاحبه حرفه ای می تواند مرز میان روزنامه نگاری و انتشار ساده اطلاعات را مشخص کند.
کتاب شیوه نامه روزنامه نگاری برای دانشجویان روزنامه نگاری و علوم ارتباطات، خبرنگاران تازه کار، خبرنگاران حرفه ای، دبیران خبر، تولیدکنندگان محتوا، کارشناسان رسانه و افرادی که می خواهند مهارت های تولید محتوای خبری را به صورت ساختارمند یاد بگیرند مناسب است.
این کتاب برای کارشناسان روابط عمومی نیز کاربرد دارد؛ زیرا بخش مهمی از فعالیت روابط عمومی با تولید خبر، مصاحبه، گزارش، تیتر و ارتباط با رسانه ها گره خورده است.
کارشناس روابط عمومی نیز باید بتواند خبر بنویسد، سوژه پیدا کند، مصاحبه انجام دهد و گزارش تهیه کند.
تفاوت اینجاست که او این مهارت ها را در خدمت ارتباطات سازمانی به کار می گیرد.
یک روابط عمومی ضعیف ممکن است خروجی رسانه ای خود را به مجموعه ای از خبرهای جلسات و نقل قول مدیران تبدیل کند:
«مدیر گفت…»
«وی افزود…»
«وی تاکید کرد…»
این دقیقا همان نوع تولیدی است که نقد مطرح شده پیرامون کتاب شیوه نامه روزنامه نگاری را برای روابط عمومی نیز معنادار می کند.
روابط عمومی حرفه ای باید بتواند از دل فعالیت سازمان سوژه استخراج کند، داستان پیدا کند، گزارش تولید کند، با ذی نفعان مصاحبه کند و محتوایی بسازد که واقعا برای مخاطب ارزش خواندن داشته باشد.
اینجا کتاب شیوه نامه روزنامه نگاری مستقیما به یکی از مشکلات رایج روابط عمومی ها متصل می شود.
اگر خروجی روابط عمومی فقط خبر جلسه، انتصاب، بازدید و مجموعه ای از نقل قول های مدیر باشد، حتی انتشار تعداد زیادی خبر نیز الزاما به معنای ارتباط موثر نیست.
روابط عمومی مدرن باید توانایی تولید محتوای رسانه ای داشته باشد.
باید تشخیص دهد چه فعالیتی ارزش خبری دارد، چگونه برای آن زاویه مناسب پیدا کند، چه کسی را برای مصاحبه انتخاب کند، چگونه گزارش بنویسد و چه تیتری برای مخاطب جذاب تر و دقیق تر است.
شیوه نامه روزنامه نگاری ابزارهای تولید محتوا را در اختیار مخاطب قرار می دهد؛ اما روابط عمومی علاوه بر این مهارت ها باید استراتژی ارتباطی، مخاطب شناسی، ارتباط با رسانه، مدیریت پیام و شناخت ذی نفعان را نیز بداند.
اینجاست که دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا می تواند ادامه عملی این مسیر باشد.
اگر کتاب شیوه نامه روزنامه نگاری به شما می آموزد چگونه یک محصول رسانه ای حرفه ای تولید کنید، آموزش روابط عمومی باید به شما کمک کند بفهمید چه محتوایی را، برای چه مخاطبی، با چه هدفی و از چه کانالی منتشر کنید.
این تفاوت میان «توانایی نوشتن» و «توانایی مدیریت ارتباطات» است.
[مشاهده سرفصل ها و ثبت نام دوره آموزش روابط عمومی]
شیوه نامه روزنامه نگاری به جای محدود شدن به مباحث نظری، تلاش می کند قواعد کاربردی فرم های اصلی روزنامه نگاری را در اختیار مخاطب قرار دهد.
از ارزش خبری و عناصر خبر تا خبرنویسی، گزارش، مصاحبه، یادداشت، مقاله، نقد، تیتر و فتوژورنالیسم در دامنه موضوعی کتاب قرار گرفته اند.
تمرین های پایان فصل نیز به رویکرد آموزشی اثر کمک می کنند.
نکته مهم دیگر، تاکید بر احیای «تولید» در روزنامه نگاری است؛ یعنی فاصله گرفتن از محتوای مبتنی بر نقل قول های تکراری و حرکت به سمت خبر، گزارش، مصاحبه و تحلیل حرفه ای.
و برای ورود از روزنامه نگاری کلاسیک به محیط جدید رسانه، روزنامه نگاری جدید و روزنامه نگاری سایبر ادامه منطقی این مسیر مطالعاتی هستند.
| مشخصات | اطلاعات |
|---|---|
| نام کتاب | شیوه نامه روزنامه نگاری |
| نویسنده | مجید رضاییان |
| ناشر | دفتر مطالعات و برنامه ریزی رسانه ها |
| سال درج شده در فهرست کتابشناختی | ۱۳۹۸ |
| تاریخ نشر ثبت شده در اطلاعات کتاب | ۲۱ دی ۱۳۹۹ |
| تعداد صفحات | ۱۹۱ صفحه در رکورد کتابشناختی / ۱۹۲ صفحه در اطلاعات معرفی |
| نوع اثر | تالیف |
| نوبت چاپ | چاپ اول |
| قطع | رقعی |
| شابک | 978-964-9934-95-2 |
| زبان | فارسی |
| رده بندی دیویی | ۸۰۸/۰۶۶۰۷ |
| شماره کتابشناسی ملی | ۵۶۸۸۱۳۲ |
| امکانات تکمیلی | واژه نامه، کتابنامه، نمایه، پرسش و تمرین |
| موضوع | روزنامه نگاری، نویسندگی، شیوه نامه |
در اطلاعاتی که برای کتاب منتشر شده، درباره سال انتشار و تعداد صفحات دو ثبت متفاوت دیده می شود؛ رکورد کتابشناختی سال ۱۳۹۸ و ۱۹۱ صفحه را ذکر می کند، در حالی که اطلاعات دیگر ارائه شده برای کتاب تاریخ نشر ۲۱ دی ۱۳۹۹ و ۱۹۲ صفحه را ثبت کرده است.
کتاب شیوه نامه روزنامه نگاری اثر مجید رضاییان، راهنمایی کاربردی برای یادگیری فرم ها و مهارت های اصلی روزنامه نگاری از جمله ارزش های خبری، عناصر خبر، خبرنویسی، گزارش نویسی، مصاحبه، نقد، تیتر و فتوژورنالیسم است.
مجید رضاییان نویسنده کتاب شیوه نامه روزنامه نگاری است.
براساس معرفی منتشرشده از اثر، کتاب در ۱۱ فصل تنظیم شده است.
بله. خبرنویسی و قواعد مربوط به آن یکی از موضوعات اصلی کتاب است.
بله. گزارش خبری و انواع گزارش توصیفی، تحلیلی و تحقیقی در دامنه موضوعات کتاب قرار دارند.
مصاحبه خبری و مصاحبه عمقی از فرم های تولید روزنامه نگارانه مورد توجه کتاب هستند.
بله. براساس معرفی اثر، در پایان فصل ها پرسش و تمرین هایی برای یادگیری و به کارگیری دستورالعمل ها ارائه شده است.
دانشجویان روزنامه نگاری و علوم ارتباطات، خبرنگاران، دبیران خبر، کارشناسان رسانه، تولیدکنندگان محتوا و کارشناسان روابط عمومی می توانند از مباحث کتاب استفاده کنند.
بله. مهارت هایی مانند خبرنویسی، گزارش نویسی، مصاحبه، تیترنویسی و سوژه یابی بخش مهمی از فعالیت محتوایی روابط عمومی را تشکیل می دهند.
شابک کتاب 978-964-9934-95-2 است.
کتاب شیوه نامه روزنامه نگاری نوشته مجید رضاییان، یک راهنمای کاربردی برای یادگیری و تقویت مهارت های حرفه ای روزنامه نگاری است.
این کتاب از مباحث پایه مانند ارزش های خبری و عناصر خبر آغاز می کند و به فرم هایی مانند خبرنویسی، گزارش خبری، گزارش توصیفی، تحلیلی و تحقیقی، مصاحبه، یادداشت نویسی، مقاله نویسی، نقدنویسی، تیتر و فتوژورنالیسم می رسد.
تمرکز بر «تولید» یکی از مهم ترین ویژگی های رویکرد کتاب است؛ موضوعی که هم برای خبرنگاران و هم برای کارشناسان روابط عمومی اهمیت دارد.
برای ادامه یادگیری می توانید از کتاب های روزنامه نگاری و کتاب های خبرنگاری استفاده کنید و براساس مهارتی که قصد تقویت آن را دارید، به کتاب های تخصصی خبرنویسی، گزارش، مصاحبه، تیتر و سوژه یابی بروید.
اگر هدف شما استفاده از این مهارت ها در ارتباطات سازمانی است، دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا مرحله بعدی برای تبدیل مهارت تولید محتوا به مدیریت حرفه ای ارتباطات است.
