کتاب رسانه های جدید و آینده نگری نظارت الکترونی در ایران نوشته امیدعلی مسعودی، اثری تخصصی درباره آینده نظارت الکترونیکی، رسانه های جدید و جامعه اطلاعاتی در ایران است. این کتاب به یکی از پرسش های مهم عصر دیجیتال نزدیک می شود: وقتی رسانه ها، فناوری ها و ابزارهای ارتباطی گسترش پیدا می کنند، نظارت در جامعه چه شکلی پیدا می کند؟
این اثر از نظر موضوعی در دسته کتاب های مدیریت رسانه قرار می گیرد و برای علاقه مندان کتاب های مدیریت رسانه نیز مهم است؛ چون فقط درباره فناوری حرف نمی زند، بلکه نقش سیاست، فرهنگ، ارتباطات و برنامه ریزی را در آینده نظارت الکترونیکی بررسی می کند.
اگر در حوزه روابط عمومی، رسانه، مدیریت ارتباطات یا سازمان های عمومی فعالیت می کنید، این کتاب از یک جهت مهم تر هم می شود: در جهان رسانه های جدید، هیچ سازمانی بیرون از میدان نظارت عمومی، ثبت داده، رصد رسانه ای و شفافیت اطلاعاتی نیست. دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا کمک می کند این بحث نظری در مهارت هایی مثل پاسخگویی، شفافیت، مدیریت پیام، رصد رسانه و ارتباط با افکار عمومی به کار گرفته شود.
موضوع کتاب فقط کنترل الکترونیکی به معنای فنی نیست. مسئله اصلی، آینده جامعه ای است که در آن رسانه های جدید، فناوری های ارتباطی، دولت ها، شهروندان، سازمان ها و جریان اطلاعات به هم گره خورده اند. در چنین جامعه ای، نظارت فقط از بالا به پایین نیست؛ کاربران همدیگر را رصد می کنند، شهروندان عملکرد نهادها را می سنجند، رسانه ها قدرت ها را زیر نظر می گیرند و سازمان ها ناچارند شفاف تر رفتار کنند.
برای مطالعه منابع بیشتر درباره رسانه، جامعه اطلاعاتی، روابط عمومی و مدیریت رسانه، کتابخانه فیوچرمدیا مسیر اصلی دسترسی به کتاب های مرتبط است.
| ویژگی | توضیح |
|---|---|
| عنوان کتاب | رسانه های جدید و آینده نگری نظارت الکترونی در ایران |
| عنوان رایج در برخی معرفی ها | رسانه های جدید و آینده نگری الکترونیکی در ایران |
| عنوان سئو شده صفحه | کتاب نظارت الکترونیکی در ایران؛ رسانه های جدید |
| نویسنده | امیدعلی مسعودی |
| سال تولد نویسنده | 1337 |
| ناشر | وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، معاونت مطبوعاتی و اطلاع رسانی، دفتر مطالعات و برنامه ریزی رسانه ها |
| محل نشر | تهران |
| سال نشر در شناسنامه | 1393 |
| سال چاپ در معرفی گیسوم | 1399 |
| تعداد صفحات در شناسنامه | 304 صفحه |
| تعداد صفحات در معرفی گیسوم | 312 صفحه |
| قطع | 21.5 در 14.5 سانتی متر |
| شابک | 9789649934730 |
| قیمت ثبت شده | 150000 ریال |
| وضعیت فهرست نویسی | فاپا |
| کتابنامه | صفحات 295 تا 304 |
| موضوع | کنترل الکترونیکی در ایران، نظارت در ایران، جامعه اطلاعاتی |
| رده بندی کنگره | TK7881/2 /م5ر5 1393 |
| رده بندی دیویی | 629/89 |
| شماره کتابشناسی ملی | 3564133 |
| مخاطب اصلی | دانشجویان علوم ارتباطات، مدیریت رسانه، جامعه اطلاعاتی، آینده پژوهی، سیاستگذاری رسانه ای و روابط عمومی دیجیتال |
کتاب نظارت الکترونیکی در ایران درباره آینده نظارت در جامعه ای است که رسانه های جدید، فناوری های ارتباطی و جامعه اطلاعاتی در آن نقش روزافزون دارند. امیدعلی مسعودی در این کتاب به این پرسش توجه می کند که در سال های آینده، اعمالی مانند خودنظارتی و دگرنظارتی چگونه رقم خواهد خورد و نقش دولت ها، رسانه ها، سیاست، فرهنگ و ارتباطات در این فرایند چیست.
نظارت الکترونیکی فقط موضوعی فنی یا امنیتی نیست. وقتی درباره نظارت الکترونیکی حرف می زنیم، درباره رابطه میان قدرت، اطلاعات، شهروندان، شفافیت، فناوری و رسانه نیز صحبت می کنیم. رسانه های جدید باعث شده اند اطلاعات سریع تر تولید، ذخیره، تحلیل و منتشر شود. در چنین فضایی، مرز میان دیده شدن، کنترل شدن، پاسخگو بودن و شفافیت پیچیده تر می شود.
کتاب می خواهد نشان دهد آینده نظارت در ایران به کدام سو می رود: آیا جامعه به سمت شفافیت بیشتر در گردش اطلاعات حرکت می کند یا ابهام افزایش می یابد؟ آیا نظارت الکترونیکی فقط ابزار کنترل خواهد بود یا می تواند به پاسخگویی، شفافیت و بهبود تصمیم گیری هم کمک کند؟
مطالعه این کتاب مهم است، چون آینده رسانه و فناوری فقط به ابزارهای جدید محدود نمی شود. هر فناوری ارتباطی تازه، شکل تازه ای از قدرت، دیده شدن، ثبت داده، کنترل، شفافیت و مشارکت را با خود می آورد.
در جامعه اطلاعاتی، هر کنش دیجیتال می تواند تبدیل به داده شود. جستجو، خرید، پیام، تصویر، حضور در شبکه های اجتماعی، استفاده از خدمات عمومی و حتی رفتارهای روزمره دیجیتال، ردپایی اطلاعاتی تولید می کند. این ردپاها می توانند برای خدمات بهتر، تصمیم گیری دقیق تر، امنیت بیشتر یا کنترل شدیدتر استفاده شوند. همین دوگانگی، مسئله نظارت الکترونیکی را مهم می کند.
کتاب برای دانشجویان و پژوهشگران رسانه مهم است، چون نشان می دهد رسانه های جدید فقط ابزار ارتباط نیستند؛ آنها بخشی از ساختار نظارت و حکمرانی اطلاعاتی هم هستند. برای مدیران رسانه و روابط عمومی ها نیز اهمیت دارد، چون سازمان ها در چنین محیطی باید شفاف تر، پاسخگوتر و دقیق تر ارتباط برقرار کنند.
در این نقطه، کتاب آینده پژوهی رسانه مکمل مناسبی برای فهم نگاه آینده نگرانه این کتاب است. آن اثر به مخاطب کمک می کند تغییرات رسانه ای را نه فقط در زمان حال، بلکه در نسبت با آینده، سناریوها و روندهای پیش رو تحلیل کند.
امیدعلی مسعودی نویسنده کتاب رسانه های جدید و آینده نگری نظارت الکترونی در ایران است. در شناسنامه کتاب، سال تولد او 1337 ثبت شده است.
اهمیت این کتاب در آن است که نویسنده موضوع نظارت الکترونیکی را از زاویه رسانه های جدید، جامعه اطلاعاتی و آینده نگری بررسی می کند. این رویکرد باعث می شود کتاب فقط در حوزه فناوری یا کنترل فنی باقی نماند، بلکه به سیاست، فرهنگ، ارتباطات و برنامه ریزی رسانه ای نیز نزدیک شود.
با توجه به داده های موجود، بهتر است در این صفحه تمرکز اصلی بر خود کتاب، ساختار آن و کاربردش برای مطالعات رسانه، آینده پژوهی، جامعه اطلاعاتی و روابط عمومی دیجیتال باشد.
کتاب رسانه های جدید و آینده نگری نظارت الکترونی در ایران در هفت فصل تنظیم شده است. این فصل ها از مقدمه ای آینده نگرانه آغاز می شوند، سپس به مبانی نظری، روش دلفی، یافته های تحقیق و نتیجه گیری می رسند.
| فصل | عنوان فصل | محور اصلی |
|---|---|---|
| فصل اول | به آینده خوش آمدید! | ورود به مسئله آینده رسانه های جدید و نظارت الکترونیکی |
| فصل دوم | نظام بزرگ تر در خدمت نظام کوچک تر | بررسی نسبت نظام های کلان و خرد در فرایند نظارت |
| فصل سوم | دو روی یک سکه؛ مبانی نظری | توضیح مبانی نظری نظارت، رسانه های جدید و جامعه اطلاعاتی |
| فصل چهارم | روش شناسی تحقیق؛ روش دلفی | معرفی روش تحقیق و استفاده از روش دلفی برای آینده نگری |
| فصل پنجم | آینه آینده؛ یافته های تحقیق | ارائه یافته های تحقیق درباره آینده نظارت الکترونیکی |
| فصل ششم | بحر در کوزه؛ خلاصه، نتیجه گیری و پیشنهادها | جمع بندی، نتیجه گیری و ارائه پیشنهادها |
| فصل هفتم | فردا دنیای دیگری است | نگاه نهایی به آینده و تغییرات پیش رو |
رسانه های جدید فقط مسیر انتقال پیام را تغییر نداده اند؛ آنها شیوه دیده شدن، دیده بانی و ثبت رفتارها را نیز تغییر داده اند. در گذشته، نظارت بیشتر به نهادهای رسمی و ابزارهای مشخص وابسته بود، اما در عصر رسانه های جدید، نظارت در لایه های مختلف زندگی دیجیتال پخش شده است.
کاربران در شبکه های اجتماعی، وب سایت ها، سامانه های خدماتی، پیام رسان ها و محیط های آنلاین ردپای دیجیتال تولید می کنند. این داده ها می توانند تحلیل شوند، ذخیره شوند و در تصمیم گیری های مختلف به کار روند. از سوی دیگر، همین کاربران می توانند نهادها، سازمان ها، رسانه ها و مدیران را نیز رصد کنند و درباره آنها واکنش نشان دهند.
به همین دلیل، نظارت الکترونیکی دو سویه است. فقط دولت یا سازمان ها نظارت نمی کنند؛ شهروندان، رسانه ها و کاربران نیز نوعی نظارت اجتماعی و عمومی ایجاد می کنند. این همان جایی است که مفهوم خودنظارتی و دگرنظارتی در کتاب اهمیت پیدا می کند.
یکی از پرسش های اصلی کتاب این است که در سال های آینده، خودنظارتی و دگرنظارتی چگونه شکل خواهد گرفت. خودنظارتی یعنی افراد یا نهادها به دلیل آگاهی از دیده شدن، رفتار خود را کنترل کنند. دگرنظارتی یعنی فرد، سازمان یا نهاد از سوی دیگران تحت مشاهده، ارزیابی یا کنترل قرار بگیرد.
در رسانه های جدید، این دو مفهوم به شدت پیچیده شده اند. کاربر می داند که محتوایش ممکن است دیده، ذخیره، بازنشر یا تحلیل شود؛ بنابراین ممکن است رفتار خود را تنظیم کند. سازمان ها هم می دانند که هر تصمیم، خبر، خطا یا سکوت آنها می تواند در فضای عمومی بازتاب پیدا کند. بنابراین ناچارند نسبت به شفافیت و پاسخگویی حساس تر باشند.
برای روابط عمومی ها، فهم این مسئله ضروری است. روابط عمومی امروز فقط منتشرکننده خبر نیست؛ باید محیط رصد، واکنش مخاطب، حساسیت های اجتماعی و امکان گسترش سریع بحران را بشناسد. کتاب روابط عمومی و تحول دیجیتال این بحث را از زاویه تغییر کارکرد روابط عمومی در فضای دیجیتال تکمیل می کند.
یکی از پرسش های محوری کتاب این است که آینده نظارت الکترونیکی جامعه را به سمت شفافیت می برد یا ابهام. این پرسش بسیار مهم است، چون فناوری همیشه به خودی خود شفافیت نمی آورد. ابزارهای دیجیتال می توانند هم شفافیت را افزایش دهند و هم ابهام را پنهان تر و پیچیده تر کنند.
شفافیت زمانی رخ می دهد که اطلاعات قابل دسترس، قابل فهم، قابل ارزیابی و قابل پیگیری باشد. اما اگر داده ها فقط جمع آوری شوند و مخاطب نداند چگونه استفاده می شوند، نظارت ممکن است به بی اعتمادی منجر شود.
در فضای رسانه ای امروز، شفافیت یکی از پایه های اعتماد عمومی است. سازمانی که درباره عملکرد، خطاها، تصمیم ها و داده های خود مبهم رفتار کند، در معرض نقد و بحران قرار می گیرد. این مسئله برای رسانه ها، دولت ها، سازمان های عمومی و روابط عمومی ها اهمیت مستقیم دارد.
برای فهم رابطه رسانه، قانون، پاسخگویی و حقوق ارتباطی، کتاب حقوق مطبوعات نیز در کنار این بحث مفید است؛ چون شفافیت، نظارت و دسترسی به اطلاعات بدون توجه به چارچوب حقوق رسانه کامل نمی شود.
کتاب نظارت الکترونیکی در ایران با مفهوم جامعه اطلاعاتی نیز پیوند دارد. جامعه اطلاعاتی جامعه ای است که در آن تولید، گردش، ذخیره و پردازش اطلاعات به بخشی اساسی از زندگی اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی تبدیل می شود.
در چنین جامعه ای، کنترل الکترونیکی فقط در ابزارهای امنیتی خلاصه نمی شود. سامانه های اداری، رسانه های اجتماعی، خدمات آنلاین، دوربین ها، بانک های اطلاعاتی، الگوریتم ها، پلتفرم ها و حتی رفتار کاربران در فضای مجازی، همه بخشی از زیست بوم اطلاعاتی هستند.
این وضعیت پرسش های مهمی ایجاد می کند: چه کسی داده ها را جمع آوری می کند؟ داده ها چگونه استفاده می شوند؟ شهروندان چه حقوقی دارند؟ نهادها چگونه پاسخگو می شوند؟ رسانه ها چه نقشی در آگاه کردن جامعه دارند؟ روابط عمومی ها چگونه باید درباره داده، شفافیت و اعتماد صحبت کنند؟
این پرسش ها باعث می شود کتاب در کنار مباحث فنی، برای کتاب های علوم ارتباطات نیز ارزش داشته باشد، چون مسئله اصلی آن ارتباط میان انسان، رسانه، اطلاعات و قدرت است.
یکی از ویژگی های مهم کتاب، استفاده از روش دلفی در فصل روش شناسی است. روش دلفی یکی از روش های رایج در آینده پژوهی و پیش بینی روندهاست که معمولا با نظرخواهی مرحله ای از خبرگان انجام می شود.
استفاده از روش دلفی نشان می دهد کتاب فقط توصیفی نیست، بلکه تلاش دارد با رویکرد پژوهشی به آینده نظارت الکترونیکی نگاه کند. این نکته برای دانشجویان و پژوهشگران مهم است، چون موضوع آینده نگری بدون روش، ممکن است به حدس و گمان تبدیل شود.
در چنین مطالعه ای، هدف این است که از طریق دیدگاه خبرگان، روندهای احتمالی، چالش ها، سناریوها و پیامدهای آینده شناسایی شوند. به همین دلیل، فصل های «آینه آینده» و «بحر در کوزه» در کتاب اهمیت دارند؛ چون یافته ها، جمع بندی و پیشنهادهای پژوهش را ارائه می کنند.
در معرفی کتاب آمده است که نقش سیاست، فرهنگ و ارتباطات باید برای برنامه ریزان نظارت الکترونیک و صاحبان رسانه ها روشن تر شود. این جمله نشان می دهد کتاب نظارت الکترونیکی را فقط موضوعی فنی نمی بیند.
نظارت الکترونیکی همیشه در یک زمینه اجتماعی و فرهنگی رخ می دهد. نوع رابطه مردم با دولت، سطح اعتماد عمومی، فرهنگ رسانه ای، سواد دیجیتال، قوانین، ساختار قدرت و تجربه تاریخی جامعه بر شیوه پذیرش یا مقاومت در برابر نظارت اثر می گذارد.
در یک جامعه، ابزار نظارت ممکن است به امنیت و شفافیت تعبیر شود؛ در جامعه ای دیگر ممکن است نشانه کنترل و بی اعتمادی تلقی شود. بنابراین برنامه ریزی برای نظارت الکترونیکی بدون شناخت فرهنگ و ارتباطات عمومی، ناقص خواهد بود.
این موضوع با کتاب سیاست گذاری رسانه ای ارتباط نزدیکی دارد، چون سیاستگذاری رسانه ای دقیقا در نقطه تلاقی فناوری، جامعه، حکمرانی، حقوق عمومی و ارتباطات قرار می گیرد.
کتاب نظارت الکترونیکی در ایران برای روابط عمومی ها هم کاربرد دارد. در عصر رسانه های جدید، روابط عمومی در فضایی کار می کند که همه چیز قابل مشاهده تر، قابل ثبت تر و قابل نقدتر شده است. سازمان ها دیگر نمی توانند فقط پیام رسمی بدهند و تصور کنند روایت عمومی در اختیار خودشان است.
مخاطبان، رسانه ها، کاربران شبکه های اجتماعی و حتی کارکنان سازمان، بخشی از فضای نظارت عمومی هستند. آنها می توانند عملکرد سازمان را ببینند، درباره آن بنویسند، تجربه خود را منتشر کنند و انتظار پاسخ داشته باشند. بنابراین روابط عمومی باید بیش از گذشته به شفافیت، سرعت پاسخگویی، دقت پیام و اخلاق ارتباطی توجه کند.
نظارت الکترونیکی برای روابط عمومی فقط تهدید نیست. اگر درست فهمیده شود، می تواند فرصتی برای پاسخگویی بهتر، شناخت دقیق تر افکار عمومی، اصلاح خطاها و تقویت اعتماد باشد. سازمانی که از دیده شدن نمی ترسد و برای شفافیت برنامه دارد، در جامعه اطلاعاتی اعتبار بیشتری می سازد.
رسانه های جدید آینده سازمان ها را نیز تغییر داده اند. هر سازمان، حتی اگر رسانه نباشد، در معرض رسانه ای شدن قرار دارد. تصمیم های سازمانی، رفتار کارکنان، کیفیت خدمات، پاسخگویی مدیران و حتی سکوت سازمان می تواند به سرعت در فضای دیجیتال دیده شود.
در چنین شرایطی، آینده نگری برای سازمان ها ضروری است. روابط عمومی و مدیریت رسانه باید از قبل بداند چه داده هایی درباره سازمان تولید می شود، مخاطبان چه انتظاری دارند، چه موضوعاتی می تواند به بحران تبدیل شود و چگونه باید میان شفافیت و حفظ حریم اطلاعاتی تعادل برقرار کرد.
این نگاه به ویژه برای سازمان های عمومی، نهادهای دولتی، رسانه ها، شرکت های فناوری، خدمات شهری، بانک ها، پلتفرم ها و کسب و کارهای دیجیتال اهمیت دارد. هرچه وابستگی سازمان به داده و رسانه بیشتر باشد، اهمیت نظارت الکترونیکی و آینده نگری ارتباطی هم بیشتر می شود.
نظارت الکترونیکی به استفاده از فناوری ها و ابزارهای دیجیتال برای مشاهده، ثبت، پیگیری، تحلیل یا کنترل رفتارها، داده ها و فرایندها اشاره دارد.
رسانه های جدید رسانه هایی مبتنی بر فناوری های دیجیتال و شبکه ای هستند که امکان تولید، انتشار، تعامل، مشارکت و ذخیره داده را افزایش می دهند.
جامعه اطلاعاتی جامعه ای است که در آن اطلاعات، داده، ارتباطات و فناوری نقش اصلی در ساختارهای اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی دارند.
خودنظارتی یعنی فرد یا سازمان به دلیل آگاهی از دیده شدن، رفتار خود را کنترل و تنظیم کند.
دگرنظارتی یعنی فرد، سازمان یا نهاد از سوی دیگران مشاهده، ارزیابی، کنترل یا نقد شود.
شفافیت اطلاعات یعنی اطلاعات مهم، قابل دسترس، قابل فهم، قابل پیگیری و قابل ارزیابی باشد.
آینده نگری یعنی مطالعه روندها، سناریوها و احتمال های پیش رو برای تصمیم گیری بهتر در زمان حال.
روش دلفی روشی پژوهشی برای استفاده از نظر خبرگان در پیش بینی، آینده نگری و تحلیل روندهای پیچیده است.
کتاب کتاب نظارت الکترونیکی در ایران برای دانشجویان علوم ارتباطات مناسب است، چون نسبت رسانه های جدید، جامعه اطلاعاتی، قدرت، شفافیت و نظارت را بررسی می کند.
دانشجویان مدیریت رسانه با مطالعه این کتاب می توانند بفهمند رسانه های جدید چگونه ساختارهای نظارت، اعتماد و گردش اطلاعات را تغییر می دهند.
پژوهشگران جامعه اطلاعاتی، فناوری ارتباطات، رسانه های جدید و حکمرانی داده می توانند از این کتاب برای فهم آینده نظارت در ایران استفاده کنند.
به دلیل استفاده از روش دلفی و نگاه آینده نگرانه، کتاب کتاب نظارت الکترونیکی در ایران برای دانشجویان و علاقه مندان آینده پژوهی رسانه نیز قابل استفاده است.
مدیران رسانه و سیاستگذاران ارتباطی می توانند از این کتاب برای فهم چالش های نظارت، شفافیت، کنترل الکترونیکی و برنامه ریزی رسانه ای بهره ببرند.
روابط عمومی ها با مطالعه این کتاب بهتر می فهمند که در عصر رسانه های جدید، شفافیت، پاسخگویی، رصد رسانه ای و مدیریت داده چه اهمیتی دارد.
فعالان رسانه های دیجیتال، شبکه های اجتماعی، پلتفرم ها و ارتباطات آنلاین می توانند از این کتاب برای شناخت رابطه فناوری، نظارت و جامعه استفاده کنند.
کتاب نظارت الکترونیکی در ایران برای روابط عمومی، رسانه و ارتباطات چند کاربرد مهم دارد.
اول، نشان می دهد رسانه های جدید فقط ابزار ارتباط نیستند، بلکه بخشی از نظام دیده شدن، ثبت داده و نظارت اجتماعی هستند.
دوم، به روابط عمومی ها یادآوری می کند که در عصر دیجیتال، شفافیت و پاسخگویی دیگر انتخاب لوکس نیست؛ ضرورت حرفه ای است.
سوم، برای مدیریت رسانه اهمیت دارد، چون رسانه ها هم موضوع نظارت هستند و هم خودشان ابزار دیده بانی و مطالبه گری عمومی اند.
چهارم، به سیاستگذاران کمک می کند نظارت الکترونیکی را در پیوند با فرهنگ، سیاست و ارتباطات ببینند، نه فقط فناوری.
پنجم، برای آینده پژوهی رسانه کاربرد دارد، چون از روش دلفی و نگاه سناریومحور برای بررسی آینده استفاده می کند.
ششم، برای روابط عمومی دیجیتال مهم است، چون سازمان ها باید بدانند داده ها، واکنش ها، رفتار مخاطبان و تصویر عمومی آنها دائما در حال دیده شدن و تحلیل شدن است.
هفتم، برای سواد رسانه ای اهمیت دارد، چون شهروندان باید بفهمند در جامعه اطلاعاتی چگونه دیده می شوند، چگونه داده تولید می کنند و چگونه می توانند از حقوق ارتباطی خود آگاه تر باشند.
کتاب نظارت الکترونیکی در ایران نشان می دهد که رسانه های جدید، جامعه اطلاعاتی و فناوری های ارتباطی چگونه آینده شفافیت، کنترل، دیده شدن و پاسخگویی را تغییر می دهند. این موضوع برای روابط عمومی بسیار مهم است، چون روابط عمومی در نقطه تماس سازمان با افکار عمومی، رسانه ها، کاربران و داده های ارتباطی قرار دارد.
در دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا این نگاه در مهارت هایی مثل رصد رسانه، پاسخگویی در بحران، شفافیت سازمانی، مدیریت پیام، طراحی روایت رسانه ای، تحلیل واکنش مخاطب و روابط عمومی دیجیتال کاربرد پیدا می کند.
به زبان ساده، این کتاب آینده دیده شدن سازمان ها و شهروندان را توضیح می دهد؛ دوره روابط عمومی کمک می کند این شناخت به رفتار حرفه ای، پاسخگویی دقیق و ارتباط شفاف با مخاطب تبدیل شود.
کتاب رسانه های جدید و آینده نگری نظارت الکترونی در ایران نوشته امیدعلی مسعودی، منبعی درباره آینده نظارت الکترونیکی، رسانه های جدید و جامعه اطلاعاتی در ایران است. این کتاب نشان می دهد که با گسترش فناوری های ارتباطی، نظارت دیگر فقط یک مفهوم اداری یا امنیتی نیست؛ بلکه به مسئله ای اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و ارتباطی تبدیل شده است.
اهمیت کتاب در این است که مسئله نظارت را آینده نگرانه بررسی می کند. نویسنده به پرسش هایی مثل آینده خودنظارتی و دگرنظارتی، شفافیت یا ابهام در گردش اطلاعات، نقش دولت ها، جایگاه فرهنگ و ارتباطات، و ضرورت برنامه ریزی برای نظارت الکترونیکی توجه دارد.
برای دانشجویان علوم ارتباطات، مدیریت رسانه، جامعه اطلاعاتی، آینده پژوهی، سیاستگذاری رسانه ای و روابط عمومی دیجیتال، این کتاب می تواند منبعی مفید باشد. همچنین برای مدیران سازمان ها و روابط عمومی ها، مطالعه آن یادآور این نکته است که در عصر رسانه های جدید، شفافیت، پاسخگویی و مدیریت داده بخشی از اعتبار سازمانی است.
اگر به دنبال کتابی درباره نظارت الکترونیکی در ایران، رسانه های جدید، جامعه اطلاعاتی، شفافیت و آینده پژوهی رسانه هستید، کتاب رسانه های جدید و آینده نگری نظارت الکترونی در ایران اثر امیدعلی مسعودی یکی از منابع فارسی مرتبط در این حوزه است.
این کتاب نوشته امیدعلی مسعودی است.
این کتاب توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، معاونت مطبوعاتی و اطلاع رسانی، دفتر مطالعات و برنامه ریزی رسانه ها منتشر شده است.
در شناسنامه کتاب، سال 1393 آمده است. در برخی معرفی های فروشگاهی، چاپ سال 1399 نیز ثبت شده است.
در شناسنامه کتاب، 304 صفحه ذکر شده و در برخی معرفی ها 312 صفحه آمده است.
شابک کتاب 9789649934730 است.
موضوع اصلی کتاب، رسانه های جدید، نظارت الکترونیکی، کنترل الکترونیکی در ایران، جامعه اطلاعاتی و آینده نگری است.
کتاب کتاب نظارت الکترونیکی در ایران در هفت فصل تنظیم شده است.
در فصل چهارم کتاب کتاب نظارت الکترونیکی در ایران، روش شناسی تحقیق با تاکید بر روش دلفی مطرح شده است.
نظارت الکترونیکی یعنی استفاده از فناوری ها و ابزارهای دیجیتال برای مشاهده، ثبت، تحلیل، کنترل یا پیگیری رفتارها، داده ها و فرایندها.
خودنظارتی یعنی فرد یا سازمان به دلیل آگاهی از دیده شدن، رفتار خود را کنترل کند. دگرنظارتی یعنی فرد، سازمان یا نهاد از سوی دیگران رصد، ارزیابی یا کنترل شود.
کتاب کتاب نظارت الکترونیکی در ایران برای دانشجویان علوم ارتباطات، مدیریت رسانه، آینده پژوهی، جامعه اطلاعاتی، سیاستگذاری رسانه ای، روابط عمومی و فعالان رسانه های دیجیتال مناسب است.
بله. روابط عمومی ها با مطالعه این کتاب بهتر می فهمند که در عصر رسانه های جدید، شفافیت، پاسخگویی، رصد رسانه ای و مدیریت داده چه نقشی در اعتبار سازمان دارد.
این کتاب آینده نظارت، شفافیت و دیده شدن در جامعه اطلاعاتی را توضیح می دهد. دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا کمک می کند این شناخت در رصد رسانه، پاسخگویی، مدیریت پیام و روابط عمومی دیجیتال به کار گرفته شود.
