کتاب رسانه ها و بازنمایی نوشته سیدمحمد مهدی زاده، اثری تخصصی درباره بازنمایی رسانه ای و نقش رسانه ها در ساخت معنا، افکار عمومی و تصویر اجتماعی از جهان است. این کتاب برای کسانی مهم است که می خواهند رسانه را فقط ابزار انتقال خبر نبینند، بلکه بفهمند رسانه چگونه واقعیت را انتخاب، برجسته، تفسیر و بازسازی می کند.
اگر می خواهید مباحث نظری این کتاب را در عمل روابط عمومی، تولید پیام، مدیریت تصویر سازمانی، تحلیل رسانه و ارتباط با افکار عمومی به کار بگیرید، دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا می تواند مکمل کاربردی این اثر باشد. این کتاب می گوید رسانه چگونه تصویر می سازد؛ دوره روابط عمومی کمک می کند بفهمید سازمان ها چگونه باید تصویر، پیام و اعتبار خود را در برابر همین سازوکار رسانه ای مدیریت کنند.
موضوع اصلی کتاب، بازنمایی است. بازنمایی یعنی رسانه ها جهان را همان طور که هست، ساده و خنثی نشان نمی دهند؛ بلکه واقعیت را از زاویه خاصی می سازند، انتخاب می کنند، قاب می گیرند و به مخاطب ارائه می دهند. به همین دلیل، فهم بازنمایی برای تحلیل خبر، تصویر، تبلیغات، گزارش، مستند، شبکه های اجتماعی و حتی پیام های روابط عمومی ضروری است.
برای مطالعه منابع بیشتر درباره رسانه، ارتباطات، تحلیل گفتمان، روابط عمومی و روزنامه نگاری، می توانید به کتابخانه فیوچرمدیا مراجعه کنید.
| ویژگی | توضیح |
|---|---|
| عنوان کتاب | رسانه ها و بازنمایی |
| نویسنده | سیدمحمد مهدی زاده |
| ناشر | دفتر مطالعات و برنامه ریزی رسانه ها / مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه ها |
| سال چاپ | 1387 |
| تعداد صفحات | 184 صفحه |
| زبان | فارسی |
| قطع | رقعی |
| نوع جلد | شومیز |
| شابک | 9789649934129 |
| رده بندی دیویی | 302.234 |
| موضوع | رسانه های گروهی و تاثیر، رسانه های گروهی و افکار عمومی، رسانه های گروهی و زنان |
| نوع اثر | تالیف |
| مخاطب اصلی | دانشجویان علوم ارتباطات، مدیریت رسانه، روزنامه نگاری، روابط عمومی، مطالعات فرهنگی و تحلیلگران رسانه |
کتاب رسانه ها و بازنمایی درباره این پرسش اساسی است که رسانه ها چگونه واقعیت را برای مخاطب می سازند. در نگاه عمومی، گاهی تصور می شود رسانه فقط رویدادها را نشان می دهد؛ یعنی مثل آینه عمل می کند و واقعیت را همان طور که هست بازتاب می دهد. اما این کتاب نشان می دهد رسانه ها آینه خنثی واقعیت نیستند.
رسانه ها از میان رویدادهای بسیار، بعضی را انتخاب می کنند، بعضی را حذف می کنند، بعضی را برجسته می کنند، برای برخی موضوعات واژه های خاص به کار می برند و برای برخی افراد یا گروه ها تصویرهای تکرارشونده می سازند. نتیجه این فرایند، ساخت رسانه ای واقعیت است.
در این کتاب، بازنمایی به عنوان یکی از مفاهیم مهم مطالعات رسانه توضیح داده می شود. بازنمایی رسانه ای فقط به تصویر مربوط نیست؛ در خبر، تیتر، گزارش، فیلم، مستند، تبلیغات، برنامه تلویزیونی، عکس، شبکه اجتماعی و حتی انتخاب سکوت رسانه ای هم رخ می دهد.
مطالعه این کتاب مهم است، چون بسیاری از برداشت های ما از جهان از مسیر رسانه ها ساخته می شود. ما بسیاری از کشورها، گروه ها، طبقات اجتماعی، زنان، اقلیت ها، مسلمانان، سیاستمداران، بحران ها، جنگ ها، فرهنگ ها و حتی سبک های زندگی را نه از تجربه مستقیم، بلکه از طریق رسانه ها می شناسیم.
اگر رسانه ها در این شناخت نقش دارند، پس باید بفهمیم آنها چگونه تصویر می سازند. این تصویرسازی همیشه بی طرف و خنثی نیست. رسانه ممکن است یک گروه را تهدید نشان دهد، گروهی را قربانی نشان دهد، گروهی را عقب مانده بازنمایی کند، موضوعی را طبیعی جلوه دهد و موضوعی دیگر را مسئله دار کند.
این کتاب برای دانشجویان و فعالان رسانه مهم است، چون به آنها یادآوری می کند که هر پیام رسانه ای حامل معنا، قدرت و جهت گیری است. برای روزنامه نگاران نیز اهمیت دارد، چون خبر فقط گزارش رویداد نیست؛ خبر می تواند تصویری خاص از واقعیت بسازد.
برای روابط عمومی ها هم کتاب اهمیت مستقیم دارد. روابط عمومی حرفه ای باید بداند سازمان، برند، مدیر، صنعت یا یک گروه اجتماعی چگونه در رسانه ها بازنمایی می شود. وقتی یک سازمان در رسانه به عنوان «بی پاسخ»، «غیرشفاف»، «رانت خوار»، «نوآور»، «مسئولیت پذیر» یا «بحران زده» تصویر می شود، این فقط یک خبر نیست؛ بخشی از بازنمایی رسانه ای آن سازمان است.
سیدمحمد مهدی زاده نویسنده کتاب رسانه ها و بازنمایی است. در اطلاعات کتابشناسی، نام او به عنوان مولف اثر آمده و کتاب توسط دفتر مطالعات و برنامه ریزی رسانه ها منتشر شده است.
اهمیت این کتاب در توجه نویسنده به یکی از مفاهیم کلیدی مطالعات رسانه است: بازنمایی. مهدی زاده در این اثر، بازنمایی را در نسبت با زبان، ایدئولوژی و گفتمان توضیح می دهد و سپس به نمونه هایی از بازنمایی رسانه ای می پردازد.
در داده های موجود، اطلاعات بیوگرافیک مفصل تری از نویسنده نیامده است؛ بنابراین در این صفحه بهتر است تمرکز اصلی روی خود کتاب، مفهوم بازنمایی و کاربرد آن برای تحلیل رسانه، افکار عمومی، روابط عمومی و مطالعات فرهنگی باشد.
در اطلاعات ارسالی، فهرست کامل فصل های کتاب نیامده است. بنابراین بهتر است به جای فصل بندی قطعی، از عنوان «محورهای اصلی کتاب» استفاده شود.
| محور | توضیح |
|---|---|
| مفهوم بازنمایی | توضیح اینکه رسانه ها چگونه واقعیت را بازسازی و معناگذاری می کنند |
| رسانه و ساخت واقعیت | نقد تصور رسانه به عنوان آینه خنثی جهان |
| زبان و بازنمایی | بررسی نقش زبان در ساخت تصویر رسانه ای از افراد، گروه ها و رویدادها |
| ایدئولوژی و رسانه | توجه به نقش ارزش ها، قدرت و جهت گیری ها در بازنمایی رسانه ای |
| گفتمان و بازنمایی | بررسی رابطه بازنمایی با گفتمان و روابط قدرت |
| بازنمایی اسلام و مسلمانان | نقد تصویرسازی منفی از اسلام و مسلمانان در رسانه ها |
| بازنمایی زنان | بررسی نحوه تصویرسازی رسانه ها از زنان و جایگاه اجتماعی آنان |
| بازنمایی اقلیت های نژادی | نقد بازنمایی فرودستانه یا منفی از اقلیت های نژادی در رسانه ها |
بازنمایی رسانه ای یعنی رسانه ها واقعیت را به صورت مستقیم و خنثی منتقل نمی کنند، بلکه آن را از طریق زبان، تصویر، روایت، صدا، تیتر، قاب، انتخاب منبع و ساختار پیام بازسازی می کنند.
برای مثال، یک رویداد اجتماعی می تواند به شکل «بحران»، «اعتراض»، «آشوب»، «مطالبه»، «تهدید»، «حرکت مدنی» یا «اختلال» بازنمایی شود. هرکدام از این واژه ها معنا و اثر متفاوتی دارد. همین انتخاب کلمات نشان می دهد بازنمایی فقط توصیف نیست؛ نوعی ساخت معناست.
رسانه ها با بازنمایی، به مخاطب می گویند چه چیزی مهم است، چه کسی مقصر است، چه کسی قربانی است، چه چیزی عادی است، چه چیزی خطرناک است و چه گروهی باید جدی گرفته شود یا نادیده بماند.
یکی از ایده های اصلی کتاب این است که رسانه ها مثل آینه برای انعکاس واقعیت عمل نمی کنند. این جمله برای تحلیل رسانه بسیار مهم است. رسانه همیشه دست به انتخاب می زند: چه چیزی را نشان دهد، چه چیزی را حذف کند، چه چیزی را بزرگ کند، از چه واژه ای استفاده کند و کدام تصویر را انتخاب کند.
وقتی رسانه یک موضوع را بارها با زاویه خاصی نشان می دهد، در ذهن مخاطب نوعی واقعیت اجتماعی ساخته می شود. این واقعیت ممکن است با تجربه واقعی همه مردم یکسان نباشد، اما چون رسانه آن را تکرار می کند، به برداشت عمومی تبدیل می شود.
برای نمونه، اگر رسانه ها یک گروه اجتماعی را همیشه در نقش تهدید، بحران یا مسئله نشان دهند، مخاطب به تدریج ممکن است همان گروه را با همین تصویر بشناسد. این همان قدرت بازنمایی است.
زبان در بازنمایی رسانه ای نقش اساسی دارد. رسانه ها فقط از تصاویر استفاده نمی کنند؛ واژه ها، تیترها، صفت ها، فعل ها، استعاره ها و نحوه جمله بندی نیز در ساخت معنا اثر دارند.
برای مثال، تفاوت دارد که رسانه درباره یک فرد بگوید «معترض»، «اغتشاشگر»، «فعال مدنی»، «منتقد»، «شهروند ناراضی» یا «عامل بیگانه». هرکدام از این واژه ها مخاطب را به سمت برداشت خاصی هدایت می کند.
زبان رسانه ای می تواند گروهی را انسانی و قابل همدلی نشان دهد، یا برعکس، آن را تهدیدآمیز، بیگانه، غیرعادی یا فرودست بازنمایی کند. به همین دلیل، تحلیل زبان در خبر و رسانه اهمیت زیادی دارد.
در کتاب رسانه ها و بازنمایی، نسبت بازنمایی با ایدئولوژی و گفتمان مورد توجه قرار می گیرد. این یعنی بازنمایی فقط یک انتخاب فنی نیست؛ می تواند با قدرت، منافع، ارزش ها و نگاه های مسلط در جامعه ارتباط داشته باشد.
ایدئولوژی در رسانه می تواند تعیین کند چه چیزی طبیعی، عقلانی، مطلوب یا نامطلوب نشان داده شود. رسانه ها گاهی برخی گروه ها را مرکز قرار می دهند و برخی دیگر را به حاشیه می برند. برخی صداها شنیده می شوند و برخی صداها حذف یا کم رنگ می شوند.
این موضوع برای تحلیل رسانه های خبری، تبلیغات، سینما، برنامه های تلویزیونی و شبکه های اجتماعی بسیار مهم است. وقتی رسانه درباره زنان، اقلیت ها، مسلمانان، مهاجران یا گروه های فرهنگی تصویر می سازد، این تصویر ممکن است فقط بازتاب واقعیت نباشد، بلکه بخشی از روابط قدرت و گفتمان مسلط باشد.
در این بخش، ارجاع به کتاب مطالعات فرهنگی کاملاً طبیعی و ضروری است، زیرا مطالعات فرهنگی بهصورت مستقیم به بررسی رابطه میان رسانه، فرهنگ، قدرت، معنا و هویت میپردازد و چارچوب نظری مهمی برای تحلیل بازنمایی رسانهای ارائه میدهد.
یکی از مفاهیم مهم در این کتاب، ساخت اجتماعی واقعیت است. یعنی برداشت مردم از جهان، فقط از تجربه مستقیم آنها ساخته نمی شود؛ رسانه ها، نهادها، زبان و فرهنگ در ساخت این برداشت نقش دارند.
رسانه ها با انتخاب موضوع، اولویت دادن به بعضی رویدادها، تکرار تصویرها، استفاده از منابع خاص و حذف برخی صداها، واقعیت اجتماعی را شکل می دهند. مخاطب ممکن است تصور کند فقط در حال دریافت اطلاعات است، اما در واقع در حال دریافت یک تصویر ساخته شده از جهان است.
این موضوع برای روزنامه نگاری بسیار مهم است. روزنامه نگار باید بداند هر تیتر، تصویر، منبع و زاویه خبر، در ساخت واقعیت اجتماعی نقش دارد. برای همین، کتاب خبرنویسی مدرن می توانند در همین زمینه به عنوان منابع مکمل معرفی شوند.
یکی از محورهای معرفی کتاب، نقد بازنمایی منفی اسلام و مسلمانان در رسانه هاست. این بحث در مطالعات رسانه اهمیت زیادی دارد، چون بسیاری از مخاطبان جهانی، شناخت خود از اسلام و مسلمانان را نه از تجربه مستقیم، بلکه از طریق اخبار، فیلم ها، گزارش ها، تصاویر و روایت های رسانه ای به دست می آورند.
اگر رسانه ها اسلام و مسلمانان را دائما در نسبت با خشونت، بحران، افراط گرایی، عقب ماندگی یا تهدید نشان دهند، نوعی تصویر عمومی منفی ساخته می شود. این تصویر می تواند بر افکار عمومی، سیاست، روابط بین فرهنگی، تبعیض و حتی تصمیم های عمومی اثر بگذارد.
اهمیت این بخش برای فیوچرمدیا در این است که نشان می دهد بازنمایی رسانه ای فقط یک بحث نظری نیست؛ پیامد اجتماعی واقعی دارد. رسانه می تواند به تفاهم فرهنگی کمک کند یا برعکس، فاصله و سوءبرداشت را بیشتر کند.
کتاب رسانه ها و بازنمایی به موضوع بازنمایی زنان در رسانه ها نیز توجه دارد. رسانه ها در ساختن تصویر اجتماعی از زنان نقش مهمی دارند. این تصویر می تواند توانمند، انسانی، چندبعدی و واقعی باشد، یا کلیشه ای، محدود، تزئینی و فرودست.
بازنمایی زنان در رسانه فقط به حضور یا عدم حضور زنان مربوط نیست؛ به نوع حضور هم مربوط است. اینکه زنان در چه نقش هایی نشان داده می شوند، چه صداهایی از آنها شنیده می شود، چه ویژگی هایی از آنها برجسته می شود و چگونه درباره آنان صحبت می شود، همه در ساخت تصویر عمومی اثر دارد.
این بخش برای روابط عمومی ها و تولیدکنندگان محتوا مهم است. هر سازمان، رسانه یا برند هنگام تولید محتوا باید بداند چگونه زنان، گروه های اجتماعی و مخاطبان مختلف را بازنمایی می کند. بازنمایی نادرست می تواند به بی اعتمادی، نقد اجتماعی و آسیب به اعتبار منجر شود.
در همین نقطه می توان به کتاب تفکر انتقادی و رسانه های هوشمند مراجعه کرد، چون فهم کلیشه ها و بازنمایی ها نیازمند نگاه انتقادی به پیام های رسانه ای است.
یکی دیگر از محورهای کتاب، نقد تصویرسازی رسانه ای از اقلیت های نژادی است. در رسانه ها، اقلیت ها گاهی نه با صدای خودشان، بلکه از زاویه نگاه گروه مسلط بازنمایی می شوند. نتیجه این می شود که آنان به صورت کلیشه ای، مسئله دار، فرودست یا حاشیه ای نشان داده می شوند.
بازنمایی نادرست اقلیت ها می تواند پیامدهای جدی داشته باشد. این نوع تصویرسازی ممکن است تبعیض را عادی کند، فاصله اجتماعی را افزایش دهد و هویت گروه های فرهنگی را مخدوش کند.
برای تحلیل این موضوع، فقط نباید به محتوای آشکار رسانه توجه کرد؛ باید دید چه کسی حرف می زند، چه کسی حذف شده، چه تصویری تکرار می شود، چه واژه هایی استفاده می شود و چه روایت هایی اجازه حضور پیدا نمی کنند.
رسانه ها از طریق بازنمایی، بر افکار عمومی اثر می گذارند. وقتی یک موضوع بارها با زاویه خاصی نمایش داده شود، مخاطب به تدریج همان زاویه را طبیعی و بدیهی تصور می کند.
برای مثال، اگر یک رسانه همواره یک سیاست، گروه، کشور، طبقه یا فرهنگ را در قاب خاصی نشان دهد، افکار عمومی نسبت به آن جهت می گیرد. این جهت گیری ممکن است آگاهانه یا ناخودآگاه باشد.
در روابط عمومی، این موضوع بسیار مهم است. روابط عمومی باید بداند افکار عمومی فقط با اطلاعیه رسمی شکل نمی گیرد؛ بلکه با مجموعه ای از بازنمایی ها، روایت ها، تیترها، تصاویر، تجربه ها و گفت و گوها ساخته می شود.
کتاب رسانه ها و بازنمایی برای روابط عمومی ها بسیار کاربردی است. روابط عمومی باید بداند هر سازمان، مدیر، برند، رویداد یا صنعت در رسانه ها چگونه تصویر می شود. این تصویر همیشه در کنترل کامل سازمان نیست، اما می توان آن را شناخت، تحلیل کرد و برای مدیریت آن برنامه داشت.
در روابط عمومی، بازنمایی یعنی اینکه سازمان در ذهن مخاطب چگونه ساخته می شود. آیا سازمان شفاف دیده می شود یا پنهان کار؟ پاسخگو دیده می شود یا بی تفاوت؟ حرفه ای دیده می شود یا آشفته؟ مردمی دیده می شود یا دور از جامعه؟
برای مدیریت این تصویر، روابط عمومی باید سه کار انجام دهد:
رصد کند که رسانه ها چگونه درباره سازمان حرف می زنند.
تحلیل کند که چه واژه ها، قاب ها و روایت هایی درباره سازمان تکرار می شود.
با پیام های درست، شفاف، مستند و انسانی، روایت سازمان را اصلاح یا تقویت کند.
در همین بخش، کتاب مدیریت شهرت و اعتبار و کتاب پیوست رسانه ای میتوان مکمل خوبی برای این کتاب باشند چون یکی به مدیریت تصویر و اعتماد عمومی مربوط است و دیگری به برنامه ریزی برای حضور درست در رسانه.
بازنمایی رسانه ای یعنی ساخت و ارائه تصویری از واقعیت از طریق زبان، تصویر، روایت، صدا، تیتر، قاب بندی و انتخاب رسانه ای.
ساخت اجتماعی واقعیت یعنی برداشت مردم از جهان در تعامل با رسانه ها، زبان، فرهنگ، نهادها و تجربه اجتماعی ساخته می شود.
گفتمان مجموعه ای از شیوه های سخن گفتن، معنا دادن و فهمیدن جهان است که در رسانه ها بازتولید می شود.
ایدئولوژی به نظامی از باورها و ارزش ها اشاره دارد که می تواند در پیام های رسانه ای پنهان یا آشکار حضور داشته باشد.
افکار عمومی مجموعه برداشت ها، نگرش ها و واکنش های مردم نسبت به مسائل عمومی است که رسانه ها در شکل دادن به آن نقش دارند.
دیگری سازی یعنی رسانه یا گفتمان مسلط، یک گروه اجتماعی، فرهنگی، دینی یا نژادی را متفاوت، فرودست، تهدیدآمیز یا بیرون از هنجار نشان دهد.
کلیشه رسانه ای تصویری ساده شده، تکراری و محدود از یک فرد، گروه یا موضوع است که در رسانه ها بازتولید می شود.
چارچوب بندی یعنی رسانه یک موضوع را از زاویه خاصی برجسته می کند و به مخاطب نشان می دهد چگونه آن را بفهمد.
این کتاب برای دانشجویان علوم ارتباطات منبعی مهم برای فهم بازنمایی، معنا، رسانه، افکار عمومی و ساخت اجتماعی واقعیت است.
دانشجویان مدیریت رسانه با مطالعه این کتاب می توانند بفهمند رسانه ها چگونه تصویر اجتماعی می سازند و چگونه این تصویر بر جامعه اثر می گذارد.
برای روزنامه نگاران، این کتاب یادآور می شود که خبر فقط انتقال اطلاعات نیست؛ هر خبر نوعی بازنمایی از واقعیت است.
این کتاب برای روابط عمومی ها مهم است، چون مدیریت تصویر سازمان، برند، مدیر یا نهاد بدون فهم بازنمایی رسانه ای ممکن نیست.
چون کتاب به زبان، ایدئولوژی، گفتمان، قدرت و دیگری سازی توجه دارد، برای پژوهشگران مطالعات فرهنگی نیز کاربرد دارد.
تحلیلگران رسانه با مطالعه این کتاب می توانند ابزار مفهومی بهتری برای بررسی تصویرسازی رسانه ها از گروه ها، کشورها، زنان، اقلیت ها و مسلمانان به دست آورند.
تولیدکنندگان محتوا می توانند از این کتاب یاد بگیرند که هر تصویر، واژه، تیتر و روایت، در ساخت برداشت مخاطب نقش دارد.
کتاب رسانه ها و بازنمایی برای روابط عمومی، رسانه و ارتباطات چند کاربرد مهم دارد.
اول، نشان می دهد رسانه ها واقعیت را صرفا منعکس نمی کنند، بلکه آن را می سازند و معناگذاری می کنند.
دوم، به روزنامه نگاران کمک می کند نسبت میان خبر، زبان، تصویر، قدرت و افکار عمومی را بهتر بفهمند.
سوم، برای روابط عمومی ها کاربرد مستقیم دارد، چون تصویر سازمان در رسانه حاصل مجموعه ای از بازنمایی هاست.
چهارم، به تحلیلگران رسانه کمک می کند بازنمایی منفی یا کلیشه ای گروه های اجتماعی را تشخیص دهند.
پنجم، برای سواد رسانه ای مهم است، چون مخاطب باید بداند پیام رسانه ای همیشه خنثی و بی طرف نیست.
ششم، برای مطالعات فرهنگی و گفتمان مفید است، چون نشان می دهد رسانه ها چگونه به ساخت هویت، دیگری سازی و هژمونی فرهنگی کمک می کنند.
هفتم، برای تولیدکنندگان محتوا هشدار می دهد که انتخاب واژه، تصویر، تیتر و زاویه روایت، پیامد اخلاقی و اجتماعی دارد.
در همین بخش می توان به وبینارهای فیوچرمدیا مراجعه کنید، چون آموزش های رسانه ای و روابط عمومی می توانند به مخاطب کمک کنند این مفاهیم را از حالت نظری به مهارت عملی در تولید پیام و تحلیل رسانه تبدیل کند.
کتاب رسانه ها و بازنمایی به شما نشان می دهد رسانه ها چگونه تصویر می سازند، واقعیت را قاب می گیرند و بر ذهنیت عمومی اثر می گذارند. این موضوع برای روابط عمومی حیاتی است، چون روابط عمومی دقیقا با تصویر عمومی سازمان، اعتماد مخاطب و روایت رسانه ای سروکار دارد.
در دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا این نگاه در چند مهارت عملی کاربرد پیدا می کند: رصد رسانه، تحلیل خبرهای منتشر شده درباره سازمان، شناخت چارچوب های رسانه ای، طراحی پیام، آماده سازی پاسخ رسانه ای، مدیریت تصویر سازمان و ساخت روایت قابل اعتماد.
به زبان ساده، این کتاب کمک می کند بفهمید رسانه چگونه از شما تصویر می سازد؛ دوره آموزش روابط عمومی کمک می کند یاد بگیرید با پیام درست، رفتار شفاف و ارتباط حرفه ای، این تصویر را بهتر مدیریت کنید.
کتاب رسانه ها و بازنمایی نوشته سیدمحمد مهدی زاده، یکی از منابع مهم برای فهم بازنمایی رسانه ای، ساخت اجتماعی واقعیت، نقش گفتمان، ایدئولوژی و قدرت در رسانه هاست. این کتاب نشان می دهد رسانه ها فقط آینه جهان نیستند؛ آنها با انتخاب، زبان، تصویر، تیتر، روایت و قاب بندی، واقعیت را برای مخاطب می سازند.
اهمیت کتاب در این است که بازنمایی را به بحثی کاملا کاربردی تبدیل می کند. وقتی رسانه ها اسلام و مسلمانان، زنان، اقلیت های نژادی یا گروه های اجتماعی را به شکلی خاص تصویر می کنند، این تصویرسازی می تواند بر افکار عمومی، فرهنگ، سیاست، هویت و روابط اجتماعی اثر بگذارد.
برای دانشجویان علوم ارتباطات، مدیریت رسانه، روزنامه نگاری، روابط عمومی و مطالعات فرهنگی، مطالعه این کتاب می تواند پایه ای مهم برای تحلیل رسانه باشد. همچنین برای روابط عمومی ها، کتاب یادآور این نکته است که تصویر عمومی سازمان در رسانه ها ساخته می شود و باید آن را با دقت، اخلاق و برنامه ریزی مدیریت کرد.
اگر به دنبال کتابی درباره بازنمایی رسانه ای، تحلیل رسانه، رسانه و افکار عمومی، گفتمان و ایدئولوژی هستید، کتاب رسانه ها و بازنمایی سیدمحمد مهدی زاده یکی از منابع قابل توجه در این حوزه است.
کتاب رسانه ها و بازنمایی نوشته سیدمحمد مهدی زاده است.
این کتاب توسط دفتر مطالعات و برنامه ریزی رسانه ها / مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه ها منتشر شده است.
بر اساس اطلاعات ارسالی، چاپ کتاب مربوط به سال 1387 است.
این کتاب 184 صفحه دارد.
شابک کتاب 9789649934129 است.
موضوع اصلی کتاب، بازنمایی رسانه ای، تاثیر رسانه های گروهی، افکار عمومی، زنان، گفتمان و ساخت رسانه ای واقعیت است.
بازنمایی رسانه ای یعنی رسانه ها واقعیت را به صورت خنثی منعکس نمی کنند، بلکه آن را از طریق زبان، تصویر، روایت، تیتر و قاب بندی بازسازی می کنند.
چون نشان می دهد رسانه ها در ساخت برداشت عمومی از جهان، گروه های اجتماعی، زنان، مسلمانان، اقلیت ها و رویدادها نقش دارند.
بله. روابط عمومی ها برای مدیریت تصویر سازمان، تحلیل رسانه، رصد افکار عمومی و فهم نحوه بازنمایی سازمان در رسانه ها می توانند از این کتاب استفاده کنند.
این کتاب به مخاطب کمک می کند پیام های رسانه ای را ساده و خنثی نبیند و بفهمد رسانه ها چگونه معنا، تصویر و واقعیت اجتماعی می سازند.
برای مطالعه مکمل، کتاب درآمدی بر مطالعات ارتباطی، کتاب مطالعات فرهنگی و کتاب چارچوب بندی خبر و رسانه ها مناسب هستند.
این کتاب توضیح می دهد رسانه ها چگونه تصویر و واقعیت اجتماعی می سازند. دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا کمک می کند این شناخت در مدیریت تصویر سازمان، طراحی پیام، روابط رسانه ای و پاسخگویی حرفه ای به کار گرفته شود.
