کتاب سواد داری؟! نوشته اسماعیل رمضانی، یکی از آثار قابل توجه در حوزه سواد رسانه ای عمومی در ایران است. این کتاب توسط انتشارات ثانیه در سال 1404 منتشر شده و مجموعه ای از یادداشت های ستون سواد رسانه ای روزنامه همشهری را در بر می گیرد؛ یادداشت هایی که از سال 1393 تا 1396 با هدف آموزش ساده، کاربردی و قابل فهم سواد رسانه ای برای عموم مردم نوشته شده اند.
اهمیت کتاب سواد داری؟! در این است که به جای ورود به بحث های پیچیده و صرفا دانشگاهی، سواد رسانه ای را از دل زندگی روزمره توضیح می دهد. نویسنده تلاش کرده است از رویدادهای واقعی، خبرهای روز، نمونه های آشنا و تجربه های رسانه ای مردم استفاده کند تا مخاطب بفهمد در برابر خبر، شایعه، تبلیغ، تصویر، ویدئو، پیام شبکه های اجتماعی و جریان های رسانه ای چگونه باید فکر کند.
عنوان کتاب از یک بازی کودکانه آشنا گرفته شده است: «سواد داری؟»؛ پرسشی ساده، اما پرمعنا. این عنوان به خوبی نشان می دهد که مسئله امروز ما فقط خواندن و نوشتن نیست. در دنیایی که هر روز با خبر، تبلیغ، تصویر، پیام، تحلیل، شایعه و فیک نیوز روبه رو هستیم، باید نوع تازه ای از سواد را جدی بگیریم: سواد رسانه ای.
کتاب سواد داری؟! برای مخاطبی نوشته شده که در جهان اشباع رسانه ای زندگی می کند؛ جهانی که در آن تلفن همراه، تلویزیون، سایت های خبری، شبکه های اجتماعی، پیام رسان ها و تبلیغات، بخش بزرگی از ذهن و زمان ما را درگیر کرده اند. در چنین فضایی، نداشتن سواد رسانه ای می تواند ما را به مصرف کننده منفعل پیام ها تبدیل کند.
برای علاقه مندان به روابط عمومی، رسانه و ارتباطات، مطالعه این کتاب می تواند مکمل خوبی برای دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا باشد؛ زیرا روابط عمومی حرفه ای فقط تولید کننده پیام نیست، بلکه باید مخاطب، رسانه، شایعه، خبر و رفتار مصرف رسانه ای جامعه را نیز بشناسد.
| ویژگی | توضیح |
|---|---|
| نام کتاب | سواد داری؟! |
| عنوان کامل | مجموعه یادداشت های ستون سواد رسانه ای در روزنامه همشهری 1393 تا 1396 |
| نویسنده | اسماعیل رمضانی |
| ناشر | انتشارات ثانیه |
| سال انتشار | 1404 |
| تعداد صفحات | 251 صفحه |
| نوبت چاپ | چاپ اول |
| شمارگان | 350 نسخه |
| شابک | 9786007259528 |
| موضوع | سواد رسانه ای، ایران، مقاله ها و خطابه ها |
| مخاطب اصلی | عموم مردم، دانشجویان ارتباطات، فعالان رسانه، کارشناسان روابط عمومی، روزنامه نگاران، معلمان، والدین و علاقه مندان سواد رسانه ای |
کتاب سواد داری؟! درباره مهارتی است که در جهان امروز همه ما به آن نیاز داریم: توانایی فهم، تحلیل، ارزیابی و مدیریت مصرف رسانه ای. این کتاب به مخاطب کمک می کند بفهمد چگونه خبرها، پیام ها، تصویرها، تبلیغات، شایعات و محتوای رسانه ای بر ذهن، احساس، تصمیم و رفتار ما اثر می گذارند.
اسماعیل رمضانی در این کتاب تلاش می کند سواد رسانه ای را از سطح تعریف های خشک و دانشگاهی خارج کند و آن را به تجربه روزمره مردم پیوند بزند. هر یادداشت کتاب با یک مسئله، خبر، رویداد یا موقعیت رسانه ای آغاز می شود و سپس از دل همان نمونه، یک درس سواد رسانه ای بیرون می کشد. این شیوه باعث شده کتاب برای مخاطب عمومی قابل فهم تر و ملموس تر باشد.
موضوع اصلی کتاب این است که در دنیای رسانه ای شده امروز، ما فقط بیننده، شنونده یا خواننده نیستیم. ما در معرض جریان دائمی پیام ها قرار داریم؛ پیام هایی که می توانند آگاه کننده، سرگرم کننده، فریبنده، جهت دهنده، ترس آفرین، امیدبخش یا گمراه کننده باشند. سواد رسانه ای به ما کمک می کند در برابر این پیام ها منفعل نباشیم.
یکی از ایده های مهم کتاب، ضرورت داشتن «رژیم مصرف رسانه ای» است. همان طور که انسان برای سلامت جسم خود باید مراقب نوع و میزان غذا باشد، برای سلامت ذهن و روان خود نیز باید مراقب نوع و میزان محتوای رسانه ای باشد که مصرف می کند. هر خبری را نباید پذیرفت، هر تصویری را نباید باور کرد، هر پیامی را نباید بازنشر داد و هر هیجان رسانه ای را نباید جدی گرفت.
برای تکمیل این بحث، کتاب تفکر انتقادی رسانه ها و آموزش یکی از منابع مرتبط با این صفحه است؛ زیرا هر دو کتاب به ضرورت نگاه انتقادی و آگاهانه به رسانه ها می پردازند.
در گذشته، وقتی از سواد حرف می زدیم، بیشتر منظورمان توانایی خواندن و نوشتن بود. اما امروز، خواندن و نوشتن به تنهایی کافی نیست. انسان معاصر باید بتواند پیام های رسانه ای را بفهمد، منبع خبر را بررسی کند، تفاوت خبر و نظر را تشخیص دهد، شایعه را از اطلاع رسانی معتبر جدا کند و بداند هر رسانه با چه هدفی پیام تولید می کند.
دنیای امروز دنیای اشباع رسانه ای است. ما هر روز با انبوهی از پیام ها در سایت ها، شبکه های اجتماعی، تلویزیون، تبلیغات، پیام رسان ها و رسانه های آنلاین مواجه می شویم. این حجم از اطلاعات می تواند هم فرصت باشد و هم تهدید. اگر سواد رسانه ای داشته باشیم، می توانیم بهتر انتخاب کنیم، بهتر تحلیل کنیم و کمتر فریب بخوریم. اما اگر این سواد را نداشته باشیم، در برابر شایعات، فیک نیوز، عملیات روانی، تبلیغات پنهان و کلیشه های رسانه ای آسیب پذیر می شویم.
کتاب سواد داری؟! دقیقا به همین نیاز پاسخ می دهد. این کتاب به مخاطب می گوید که مصرف رسانه ای، نیازمند آگاهی است. همان طور که هر غذایی برای بدن مفید نیست، هر محتوایی هم برای ذهن و تصمیم گیری ما مفید نیست. باید بدانیم چه رسانه ای را دنبال می کنیم، چرا آن را دنبال می کنیم، چه اثری بر ما می گذارد و آیا محتوای آن قابل اعتماد است یا نه.
در شرایطی که اخبار جعلی، شایعات، تیترهای احساسی، تصویرهای دستکاری شده و روایت های جهت دار به سرعت منتشر می شوند، سواد رسانه ای دیگر یک مهارت لوکس نیست؛ ضرورتی برای زندگی سالم در جامعه امروز است.
عنوان کتاب سواد داری؟! از یک بازی کودکانه آشنا گرفته شده است؛ بازی ساده ای که در آن پرسیده می شد: «سواد داری؟» و پاسخ ها حالتی طنزآمیز و متناقض داشتند. همین بازی کودکانه، بهانه ای شده است برای طرح یک پرسش جدی در زمانه ما: آیا ما واقعا سواد رسانه ای داریم؟
ممکن است بسیاری از ما خواندن و نوشتن بلد باشیم، از تلفن همراه استفاده کنیم، در شبکه های اجتماعی فعال باشیم، خبر بخوانیم و محتوا بازنشر کنیم؛ اما اینها به تنهایی به معنای سواد رسانه ای نیست. سواد رسانه ای یعنی بتوانیم درباره پیام فکر کنیم، منبع را بسنجیم، هدف را تشخیص دهیم، شیوه اقناع را بفهمیم و اثر رسانه بر ذهن و رفتار خود را بشناسیم.
این عنوان، طنزی تلخ هم در خود دارد. بسیاری از ما در برابر رسانه نه کاملا بی سوادیم و نه کاملا باسواد. بخشی از پیام ها را می فهمیم، اما در برابر برخی شایعات، هیجان ها، تصویرها و تیترهای احساسی آسیب پذیر هستیم. کتاب سواد داری؟! تلاش می کند همین فاصله را کم کند.
یکی از ویژگی های مهم کتاب سواد داری؟! این است که آموزش را از دل رویدادهای واقعی آغاز می کند. نویسنده به جای آنکه فقط تعریف های نظری ارائه دهد، از نمونه های رسانه ای و موضوعات روز استفاده می کند تا مفهوم سواد رسانه ای برای خواننده ملموس شود.
این شیوه، کتاب را به یک درسنامه زنده تبدیل کرده است. مخاطب هنگام خواندن کتاب با مثال هایی روبه رو می شود که شبیه تجربه های واقعی خودش در برخورد با رسانه هاست. همین موضوع باعث می شود مفاهیم بهتر در ذهن بمانند.
نکته مهم دیگر این است که بسیاری از خبرها و رویدادهایی که مبنای یادداشت ها بوده اند، ممکن است امروز فراموش شده باشند؛ اما درس های رسانه ای آنها همچنان قابل استفاده است. این تفاوت خبر و سواد رسانه ای است. خبر ممکن است عمر کوتاهی داشته باشد، اما مهارت تحلیل رسانه ای ماندگار است.
به همین دلیل، کتاب سواد داری؟! فقط مجموعه ای از یادداشت های قدیمی نیست. این کتاب، مجموعه ای از تجربه های آموزشی درباره مواجهه با رسانه است؛ تجربه هایی که همچنان در دنیای امروز کاربرد دارند.
برای مقایسه با نگاه نظری تر به رسانه و جامعه اطلاعاتی، کتاب جامعه اطلاعاتی می تواند یکی از منابع مرتبط با این صفحه باشد.
یادداشت های کتاب سواد داری؟! ریشه در ستون سواد رسانه ای روزنامه همشهری دارد. این ستون در سال های 1393 تا 1396 منتشر می شد و یکی از تلاش های جدی برای آموزش سواد رسانه ای به زبان عمومی در فضای رسانه ای ایران بود.
ارزش کتاب در این است که این یادداشت ها را از حالت پراکنده روزنامه ای خارج کرده و در قالب یک مجموعه قابل مطالعه گردآوری کرده است. همچنین طبق توضیح نویسنده، برخی یادداشت ها در نسخه روزنامه به دلیل محدودیت ستون کوتاه شده یا با تیترهای متفاوت منتشر شده بودند، اما در کتاب، متن ها کامل تر و با تیترهای اولیه آمده اند.
از این نظر، کتاب سواد داری؟! علاوه بر ارزش آموزشی، ارزش تاریخی و اسنادی نیز دارد. این کتاب بخشی از دغدغه های رسانه ای جامعه ایران در دهه 1390 را ثبت کرده است؛ دغدغه هایی مانند شایعه، خبرسازی، رفتار مخاطبان در برابر رسانه، قدرت تصویر، جریان سازی رسانه ای و نیاز به آموزش عمومی.
یکی از محورهای مهم کتاب سواد داری؟! مقابله با شایعات، خبرهای نادرست و هیاهوی رسانه ای است. در فضای رسانه ای امروز، بسیاری از پیام ها با هدف اطلاع رسانی دقیق منتشر نمی شوند؛ بلکه ممکن است برای جلب توجه، ایجاد ترس، تحریک احساسات، تخریب چهره ها یا جهت دهی به افکار عمومی تولید شوند.
فیک نیوز یا خبر جعلی، فقط یک خبر نادرست ساده نیست. گاهی خبر جعلی با ترکیبی از واقعیت، تحریف، تصویر، تیتر احساسی و روایت جهت دار ساخته می شود. همین ترکیب باعث می شود مخاطب به راحتی آن را باور کند.
کتاب سواد داری؟! به مخاطب یاد می دهد که قبل از باور کردن یا بازنشر یک خبر، چند پرسش ساده اما مهم بپرسد: منبع خبر چیست؟ چه کسی از انتشار این پیام سود می برد؟ آیا رسانه های معتبر دیگر هم آن را تایید کرده اند؟ آیا تیتر بیش از حد احساسی است؟ آیا تصویر یا ویدئو می تواند مربوط به زمان یا مکان دیگری باشد؟ آیا پیام تلاش می کند ما را خیلی سریع خشمگین، نگران یا هیجان زده کند؟
این نوع پرسشگری، یکی از پایه های سواد رسانه ای است. مخاطب باسواد رسانه ای لزوما بدبین نیست؛ اما ساده باور هم نیست. او تلاش می کند قبل از واکنش، تحلیل کند.
یکی از مفاهیم مهم در کتاب سواد داری؟! رژیم مصرف رسانه ای است. این مفهوم به ما می گوید مصرف رسانه هم مانند مصرف غذا نیاز به انتخاب، تعادل و مراقبت دارد. اگر ذهن ما هر روز با حجم زیادی از خبرهای نگران کننده، شایعات، خشونت، تبلیغات، تیترهای زرد و محتوای بی کیفیت تغذیه شود، طبیعی است که دچار اضطراب، سردرگمی یا قضاوت نادرست شویم.
رژیم مصرف رسانه ای یعنی آگاهانه تصمیم بگیریم چه رسانه هایی را دنبال کنیم، چه زمانی را به رسانه اختصاص دهیم، چه محتوایی را نادیده بگیریم، چه خبری را بررسی کنیم و چه چیزی را بازنشر ندهیم. این مهارت، به ویژه در عصر شبکه های اجتماعی و پیام رسان ها اهمیت زیادی دارد.
کتاب سواد داری؟! تلاش می کند مخاطب را به سمت مصرف هوشمند رسانه هدایت کند. مخاطب باید بداند که همیشه بیشتر دانستن به معنای بهتر دانستن نیست. گاهی کاهش مصرف رسانه های بی کیفیت، انتخاب منابع معتبر و توقف بازنشر پیام های مشکوک، از مهم ترین گام های سواد رسانه ای است.
برای تکمیل این بحث از زاویه تاثیر رسانه ها بر زندگی روزمره، کتاب مطالعات شبکه های اجتماعی و سبک زندگی جوانان می تواند کتاب مناسبی باشد.
کتاب سواد داری؟! پیش از هر چیز برای عموم مردم نوشته شده است. هر کسی که خبر می خواند، از شبکه های اجتماعی استفاده می کند، پیام دریافت می کند، محتوا بازنشر می دهد یا در معرض تبلیغات و رسانه ها قرار دارد، مخاطب این کتاب است.
دانشجویان ارتباطات، روزنامه نگاری و رسانه می توانند از این کتاب برای فهم ساده تر و کاربردی تر سواد رسانه ای استفاده کنند. این اثر مفاهیم را با نمونه های واقعی توضیح می دهد و برای شروع مطالعه در این حوزه مناسب است.
روزنامه نگاران و فعالان رسانه با مطالعه این کتاب می توانند بهتر بفهمند مخاطب چگونه پیام های رسانه ای را دریافت می کند و چرا آموزش سواد رسانه ای برای سلامت فضای رسانه ای اهمیت دارد.
کارشناسان روابط عمومی نیز به سواد رسانه ای نیاز دارند. روابط عمومی باید بداند مخاطب در چه فضای رسانه ای زندگی می کند، چه چیزهایی بر اعتماد او اثر می گذارد و چگونه می توان پیام سازمانی را مسئولانه، شفاف و قابل فهم منتقل کرد.
کودکان و نوجوانان امروز از سنین پایین با رسانه ها و فضای دیجیتال روبه رو هستند. معلمان و والدین با مطالعه این کتاب می توانند نگاه بهتری نسبت به آموزش سواد رسانه ای در خانواده و مدرسه پیدا کنند.
کسانی که محتوا تولید می کنند، باید بدانند مخاطب چگونه پیام را دریافت و تحلیل می کند. کتاب سواد داری؟! می تواند به تولید محتوای مسئولانه تر و آگاهانه تر کمک کند.
کتاب سواد داری؟! برای روابط عمومی ها و فعالان رسانه چند نکته مهم دارد. نخست اینکه مخاطب امروز در معرض حجم زیادی از پیام است. بنابراین روابط عمومی باید پیام های خود را ساده، شفاف، قابل اعتماد و بدون ابهام طراحی کند.
دوم اینکه اعتماد مخاطب به سادگی از دست می رود. اگر سازمان ها پیام های مبهم، تبلیغاتی، اغراق آمیز یا غیر شفاف منتشر کنند، مخاطب در فضای رسانه ای امروز خیلی زود نسبت به آنها بی اعتماد می شود.
سوم اینکه روابط عمومی باید شایعه و فیک نیوز را بشناسد. بسیاری از بحران های ارتباطی از یک شایعه کوچک یا یک برداشت نادرست آغاز می شوند. روابط عمومی باید بتواند سریع، دقیق و مسئولانه پاسخ دهد.
چهارم اینکه سواد رسانه ای فقط برای مخاطب نیست؛ برای تولیدکننده پیام هم ضروری است. کسی که پیام سازمانی می نویسد، باید بداند پیام او چگونه فهمیده می شود، چگونه ممکن است تحریف شود و چه اثری بر افکار عمومی دارد.
پنجم اینکه روابط عمومی باید به رژیم مصرف رسانه ای مخاطبان توجه کند. پیام موثر، پیامی است که در میان انبوه پیام های رسانه ای، روشن، معتبر و انسانی باشد.
برای تکمیل مهارت پاسخگویی رسانه ای، کتاب پرسش رسانه پاسخ مسئولانه می تواند منبع مرتبطی باشد.
مطالعه کتاب سواد داری؟! می تواند چند مهارت شغلی مهم را تقویت کند.
نخستین مهارت، تحلیل پیام رسانه ای است. خواننده یاد می گیرد پیام ها را فقط دریافت نکند، بلکه درباره منبع، هدف، زاویه دید و اثر آنها فکر کند.
دومین مهارت، تشخیص فیک نیوز و شایعه است. این مهارت برای روزنامه نگاران، روابط عمومی ها، مدیران شبکه های اجتماعی و حتی عموم مردم ضروری است.
سومین مهارت، تولید محتوای مسئولانه است. کسی که سواد رسانه ای دارد، در تولید و بازنشر محتوا دقت بیشتری به خرج می دهد.
چهارمین مهارت، مدیریت مصرف رسانه ای است. این مهارت به افراد کمک می کند وقت، توجه و ذهن خود را بهتر مدیریت کنند.
پنجمین مهارت، ارتباط موثر با مخاطب است. روابط عمومی و رسانه زمانی موفق اند که بدانند مخاطب چگونه پیام را می فهمد و به چه چیزهایی اعتماد می کند.
ششمین مهارت، تفکر انتقادی است. کتاب به مخاطب کمک می کند در برابر رسانه ها نه منفعل باشد و نه هیجان زده؛ بلکه پرسشگر، دقیق و آگاهانه برخورد کند.
کتاب سواد داری؟! نشان می دهد که در دنیای امروز، فهم رسانه و تحلیل پیام دیگر فقط کار روزنامه نگاران یا استادان ارتباطات نیست. همه ما به سواد رسانه ای نیاز داریم؛ به ویژه کسانی که در روابط عمومی، تولید محتوا، رسانه، آموزش، تبلیغات و ارتباطات سازمانی فعالیت می کنند.
روابط عمومی و سواد رسانه ای دو حوزه به هم پیوسته اند. سواد رسانه ای به ما یاد می دهد چگونه پیام ها را آگاهانه مصرف کنیم و روابط عمومی به ما یاد می دهد چگونه پیام ها را حرفه ای، مسئولانه و اثرگذار تولید کنیم. کارشناس روابط عمومی اگر مخاطب رسانه ای امروز را نشناسد، نمی تواند پیام سازمانی خود را درست طراحی کند.
دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا برای همین مسیر طراحی شده است. این دوره به علاقه مندان و فعالان روابط عمومی کمک می کند مهارت هایی مانند خبرنویسی، تولید محتوا، ارتباط با رسانه، مدیریت پیام، شناخت مخاطب، روابط عمومی دیجیتال و پاسخگویی حرفه ای را یاد بگیرند.
اگر کتاب سواد داری؟! به شما کمک می کند مصرف کننده آگاه تر رسانه باشید، دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا کمک می کند تولیدکننده و مدیر حرفه ای تر پیام رسانه ای باشید.
کتاب سواد داری؟! اثر اسماعیل رمضانی، یکی از منابع کاربردی و عامه پسند برای آموزش سواد رسانه ای در ایران است. این کتاب با گردآوری یادداشت های ستون سواد رسانه ای روزنامه همشهری از سال 1393 تا 1396، تلاش می کند به زبان ساده به مخاطب یاد بدهد چگونه در دنیای پر از پیام، خبر، شایعه، تبلیغ و محتوای رسانه ای، آگاهانه تر زندگی کند.
ارزش اصلی این کتاب در زبان ساده، مثال های واقعی و رویکرد مردمی آن است. کتاب سواد داری؟! نشان می دهد سواد رسانه ای فقط موضوعی برای متخصصان نیست؛ بلکه ضرورتی برای همه مردم است. هر کسی که خبر می خواند، شبکه اجتماعی استفاده می کند، پیام بازنشر می دهد یا تحت تاثیر رسانه ها تصمیم می گیرد، به این سواد نیاز دارد.
برای دانشجویان ارتباطات، روزنامه نگاران، کارشناسان روابط عمومی، تولیدکنندگان محتوا، معلمان، والدین و عموم مردم، این کتاب می تواند نقطه شروعی خوب برای فهم رسانه و مراقبت از ذهن در برابر هیاهوی رسانه ای باشد.
در جهان امروز، بی سوادی فقط ناتوانی در خواندن و نوشتن نیست. گاهی بی سوادی یعنی ناتوانی در تشخیص خبر درست از نادرست، ناتوانی در مدیریت مصرف رسانه ای و ناتوانی در پرسشگری از پیام هایی که هر روز ذهن ما را احاطه می کنند. کتاب سواد داری؟! دعوتی است به همین پرسشگری آگاهانه.
کتاب سواد داری؟! درباره سواد رسانه ای، تحلیل پیام های رسانه ای، فیک نیوز، شایعات رسانه ای، رژیم مصرف رسانه و مواجهه آگاهانه با رسانه هاست.
نویسنده کتاب سواد داری؟! اسماعیل رمضانی است.
این کتاب توسط انتشارات ثانیه منتشر شده است.
کتاب سواد داری؟! در سال 1404 منتشر شده است.
این کتاب 251 صفحه دارد.
شابک کتاب سواد داری؟! 9786007259528 است.
این کتاب برای عموم مردم، دانشجویان ارتباطات، روزنامه نگاران، فعالان رسانه، کارشناسان روابط عمومی، معلمان، والدین، تولیدکنندگان محتوا و علاقه مندان سواد رسانه ای مناسب است.
سواد رسانه ای یعنی توانایی فهم، تحلیل، ارزیابی و استفاده آگاهانه از پیام های رسانه ای. این مهارت کمک می کند خبر، شایعه، تبلیغ و محتوای رسانه ای را دقیق تر بررسی کنیم.
چون ما هر روز با حجم زیادی از خبر، پیام، تصویر، تبلیغ و محتوای شبکه های اجتماعی روبه رو هستیم. بدون سواد رسانه ای، ممکن است شایعات، فیک نیوز و پیام های گمراه کننده را به راحتی باور کنیم.
یادداشت های کتاب کامل تر از نسخه های منتشر شده در ستون روزنامه همشهری هستند و برخی متن ها با تیترهای اولیه و شکل کامل تر در کتاب آمده اند.
رژیم مصرف رسانه ای یعنی انتخاب آگاهانه درباره اینکه چه رسانه هایی را، چه مقدار، در چه زمانی و با چه هدفی مصرف کنیم.
روابط عمومی ها برای تولید پیام موثر باید بدانند مخاطبان چگونه رسانه مصرف می کنند، چگونه به خبر اعتماد می کنند و چگونه در برابر شایعه و فیک نیوز واکنش نشان می دهند.
کتاب سواد داری؟! به مخاطب کمک می کند رسانه را آگاهانه تر مصرف کند. دوره آموزش روابط عمومی فیوچرمدیا کمک می کند فعالان روابط عمومی پیام را حرفه ای تر، مسئولانه تر و اثرگذارتر تولید و مدیریت کنند.
